“എനിക്കും വേണ്ട…”..
“ നേരം ഒന്നുമായിട്ടില്ല ഗൗരീ… നിനക്ക് വിശക്കും… കുറേ അദ്ധ്വാനിക്കാനുള്ളതാ..”..
കള്ളച്ചിരിയോടെ കുട്ടൻ പറഞ്ഞു..
അത് കേട്ട് ഗൗരിയുടെ മുഖം വിടർന്നു.
“എത്ര വേണേലും അദ്ധ്വാനിക്കാൻ ഞാൻ റെഡിയാ… അഞ്ചാറ് മാസമായി കുട്ടേട്ടാ ശരീരമൊന്നിളകിയിട്ട്…”..
കുട്ടൻ, ഗൗരിയുടെ കൊഴുത്ത തുടയിൽ ഒരു കൈ വെച്ചു…
“ ഗൗരീ… എനിക്കത് മനസിലാവുന്നില്ല…
തമ്പുരാൻ നല്ല ആരോഗ്യവാനാണല്ലോ…
പിന്നെന്തേ…?”..
സാരിക്ക് മേലേ ആ വെണ്ണത്തുടയിൽ അവൻ പതിയെ തഴുകി..
“അതൊന്നും പറയണ്ട കുട്ടേട്ടാ… അയാളും ഞാനും ഇപ്പോ നല്ല രസത്തിലല്ല….”..
“എന്ത് പറ്റി… ?”..
ഗൗരി കുട്ടന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി..
“കുട്ടേട്ടൻ എന്റെ കണ്ണിലേക്കൊന്ന് നോക്കിയേ… എന്നിട്ട് പറ… എന്താ കാര്യമെന്ന് അറിയില്ലേ കുട്ടേട്ടന്…?”..
ഒട്ടും ദേഷ്യത്തോടെയല്ല ഗൗരി ചോദിച്ചതെങ്കിലും ആ നോട്ടം നേരിടാൻ കുട്ടനായില്ല..അവൻ മുഖം താഴ്ത്തി..
“ ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക് കുട്ടേട്ടാ… എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്ക്…തമ്പുരാന്റെ മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാരനല്ലേ…കുട്ടേട്ടനറിയില്ലേ എന്താ കാര്യമെന്ന്…?”..
കുട്ടൻ ആ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണിലേക്ക് വീണ്ടും നോക്കി.. പിന്നെ പതിയെ തലയാട്ടി..
“ എന്നാ പറ… അഞ്ചാറ് മാസമായിട്ട് തമ്പുരാനെന്താ എന്നെ തൊടാത്തത്…?”..