ഞാൻ ഓക്കേ പറഞ് ഫോൺ വെച് കരഞ്ഞു….
എന്റുപ്പ എന്തൊരു അഭിനയമാ പടച്ചോനെ…. ചില ആളുകളിപ്പോഴും കുടുംബ മഹിമയും പൊക്കിപ്പിടിച്ചു നടക്കും… എന്റുപ്പയെ പോലെ…. ഇവരൊന്നും മരിച്ചുപോകില്ലെന്നാ വിചാരം…. ആറടി മണ്ണ് മാത്രേ കുടുംബ മഹിമയുള്ളോർക്കും ഇല്ലാത്തോര്ക്കും ഉണ്ടാവൂ…. മരിക്കുവോളം ആർക്കും അതു മനസ്സിലാവില്ല….. എങ്ങിനെയാ പറഞ് മനസ്സിലാകുക… എനിക്കറിയില്ല….
ഒരു വഴി കണ്ടെത്തണം….
ഇലക്കും മുള്ളിനും കേടില്ലാത്ത വിധത്തിൽ എന്നിൽ നിന്നും ഷാനുവിനെ അകറ്റാനാണ് ഉപ്പ ശ്രമിച്ചത്…. നേരിട്ടെന്നോട് കല്യാണത്തിന് സമ്മദമല്ലെന്ന് ഉപ്പ പറഞ്ഞാൽ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നവളെ ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഉപ്പക്ക് നന്നായറിയാം… അതിനാ അവളുടെ കല്ല്യാണം ഉറപ്പിച്ചെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞത്… എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഷാനുവിനെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ ഉപ്പ സ്വീകരിച്ച വളഞ്ഞ വഴിപോലെ……….. അവളെ എന്റെ മണവാട്ടിയായി കൈപിടിക്കാൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തണം… ഉപ്പയാണ് ഇതിനു പിന്നിലെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞിട്ടും ഇല്ലാ ആരും അറിയാനും പാടില്ല… അങ്ങിനെയാകണം പ്ലാനിങ്….
ഞാൻ രാത്രി തന്നെ അർഷാദിന് വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു…
എങ്ങിനെങ്കിലും എന്റെ ഷാനുവിനെ എനിക്ക് വേണം… അതുപ്പയുടെ സമ്മദം ഇല്ലാണ്ടെ നടക്കാനും പാടില്ല… നീയൊരു ഐഡിയ പറ അർഷു….
“”നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടേൽ വിളിച്ചിറക്കി കൊണ്ടുവാ…. ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ ശെരിയാക്കിത്തരാം… അല്ലാതെ ഉപ്പയെയും അവളെയും ഒരുമിച്ച് നീ കെട്ടാനൊന്നും പറ്റൂല “”