എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത സന്തോഷമായി.
അമ്മായിയാണമ്മായീ ശരിക്കുള്ള അമ്മായി.ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അമ്മായി കുട്ടിയെ തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി.
ഞാൻ: അമ്മായീ എനിക്കൊരാഗ്രഹം.
അമ്മായി : പറ, കേക്കട്ടെ.
ഞാൻ: അമ്മായിയെ ബ്ലൗസിട്ടൊന്നു കാണണം എനിക്ക്.
അമ്മായി: ചെക്കന്റെ ഓരോ പൂതികളേ… ഉം ഇതിപ്പം മാറ്റാം.
ഞാൻ: ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങാം. അമ്മായി മാറ്റീട്ട് വിളിച്ചാ മതി…
അമ്മായി : അതെന്താ നീ പുറത്ത് എറങ്ങണത്? നിനക്ക് കാണണ്ടേ?
ഞാൻ : പിന്നെ വേണ്ടേ? പക്ഷേ ഇപ്പൊത്തന്നെ മുഴുവൻ കണ്ട് രാത്രിയിലെ രസം കളയണോ .
അമ്മായി : അതു വേണ്ട .
ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അമ്മായി വിളിച്ചു.
ഞാൻ അകത്തു കയറി. വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.
അമ്മായി ഒരു വയലറ്റ് സാരിയുടുത്ത് നിൽക്കുകയാണ്. ഇളം വയലറ്റ് ബ്ലൗസാണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. ഞാൻ അമ്മായിയുടെ കൈ പിടിച്ചു കിടക്കയിൽ ഇരുത്തി.
ഞാൻ: എന്തിനാ സാരിയുടുത്തത്? അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും മതിയായിരുന്നു.
അമ്മായി : എട ചെക്കാ .. ഇതെന്റെ ഒരാഗ്രഹമാ. നീ ഈ സാരി അഴിച്ചോ.