” ഏയ് ..അവൻ ഇപ്പൊ നല്ല പോലെ കളിക്കും ” കല്യാണിയമ്മ അതെ നാണയത്തിൽ പറഞ്ഞു . സോമന് അമ്പലപ്പറമ്പിലെ കളിയാണ് അവർ പറഞ്ഞതെന്ന് ഓർത്തു
” എന്നാടാ ഇന്ന് കളി ഇല്ലേ ?” സോമൻ അതിലെ പോയ ഒരുത്തനോട് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു
” ഓ !! ആളില്ല ചേട്ടാ …ഞങ്ങള് കുറച്ചു നേരം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിട്ടു പൊന്നു ”
കല്യാണിയമ്മ അത് കേട്ട് തിരുത്തി കൂട്ടി . മോനിച്ചൻ നേരത്തെ വന്നാ ഒരു കാളി കളിക്കാം …പറ്റൂങ്കി രാത്രി ഒന്നൂടി കളിക്കണം …നാളെ രജനി വന്ന…പിന്നെ എങ്ങാനാകുന്നു പറയാൻ പറ്റില്ലലോ
” ഇന്നെന്നാ മരുമകള് പൊന്നെ …നാളെ ബസ് സമരമായതു കൊണ്ടാരിക്കും അല്ലെ ?” സോമന്റെ വാക്കുകൾ ആണ് കല്യാണിയമ്മയെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തിയത്
” ആര് ?”
” നിങ്ങടെ മരു മോള് ….?”
” ങേ!! നാളെ ബസ് സമരമാണോ ?”
” അതെ ….മോള് കുറച്ചു മുൻപാ ബസിറങ്ങി പോയത് ”
കല്യാണിയമ്മേടെ നെഞ്ചിൽ കൂടി ഒരാന്തൽ മുകളിലേക്ക് കയറി
” ഈശ്വരാ …മോനിച്ചൻ കളി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ?”””
രജനി വീട്ടിൽ വന്നു വേഷം മാറുകയായിരുന്നു . അമ്മയെ വിളിച്ചിട്ടു കാണാത്തതു കൊണ്ട് പിന്നിലെ വാതിലിൽ കൂടി കയറി . പറമ്പിലോ മറ്റോ പോവുകയാണേൽ പിന് വാതിൽ തുറന്നിടും
രജനി പുറകിൽ കൂടി കയറി സാരി അഴിച്ചു മടക്കി കട്ടിലിൽ ഇട്ടപ്പോഴാണ് മുൻ വാതിലിൽ ഇടിക്കുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടത് . അവൾ മുറിക്കു വെളിയിൽ തലയിട്ടു നോക്കി . ജനലിലൂടെ അവൾ മോനിച്ചനെ കണ്ടു . അവൾ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ മോനിച്ചൻ അകത്തു കയറി