അഹ്ഹ് ശരി… അച്ഛാ…. ഫോൺ .. മാനേജർ ആണ് ബാങ്കിൽ നിന്ന്…
അച്ഛൻ ഓടി വന്നു ഫോൺ വാങ്ങി… എന്നോട് പോകാൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു ആംഗ്യം കാട്ടി… ഞാൻ അച്ഛനെ ശ്രദിച്ചു കൊണ്ടു.. വസ്ത്രം മാറാൻ പോയി…
തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ അച്ഛൻ ലോകം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നു…..
ഞാൻ ചെന്നു അച്ഛന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു… എന്തോ വലിയ പ്രശ്നം ആണ്അല്ലെകിൽ അച്ഛൻ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ ആവില്ല….
അച്ഛാ എന്താണെകിലും പറയു… നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാം….
മോളെ …. ഞാനൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.. പക്ഷെ അവർ പറയുന്നത് എന്റെ തെറ്റാണ് എന്നാണു…. എനിക്കറിയില്ല എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്നു…
എന്താ കാര്യം അതു പറയു…
മോളെ… ബാങ്കിൽ ഇന്നലെ ഇന്റർണൽ കണക്കു എടുത്തായിരുന്നു… അപ്പൊ ലോക്കറിൽ വച്ചിരുന്ന എട്ടു ലക്ഷം രൂപയുടെ സ്വർണ്ണം കാണാനില്ല…
ആരെടുത്തു ആ സ്വർണ്ണം എവിടെപ്പോയി പോയി ആർക്കുമറിയില്ല അത് മൊത്തം കാണാതായതിൻറെ ഉത്തരവാദിത്വം എൻറെ തലയിലാണ് ആണ് കാരണം ഞാനാണല്ലോ ഇൻചാർജ് എനിക്ക് എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല………
അച്ഛൻ പേടിക്കാതെ മാനേജർ സർ ഇപ്പോൾ വിളിച്ചിട്ട് എന്നിട്ട് എന്താ പറഞ്ഞത്………..
അദ്ദേഹം നമ്മുടെ വീട്ടിലെലേക്കുള്ള വഴി ചോദിക്കാനാ വിളിച്ചത് എന്നോട് എന്തോ സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്ത്ര…..ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നുണ്ടെന്ന്
അപ്പൊ സർ വരട്ടെ എന്നിട്ടു നോക്കാം… അച്ഛൻ പേടിക്കാതെ…. അയാൾ ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ ആണ് എന്ന് അച്ഛൻ തന്നെ അല്ലെ പറയാറ്….
അതെ അയാൾ ഒരു നല്ല മാനേജർ ആണ്…. പക്ഷെ… അഹ് എന്തായാലും അയാൾ വരുമ്പോ മോൾ മാറി നിന്നോ….
അതെന്താ… അയാൾ എന്നെ കണ്ടാൽ…. അയാൾ നല്ല മനുഷ്യൻ ആണേലും.. പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ ഒരു മാതിരി നോട്ടമാ… അതാ…
ഓഹ് അതു ഇപ്പൊ ആരാ നോക്കാത്തത്… എല്ലാരും നോക്കും… അച്ഛൻ പേടിക്കണ്ട…