“നീയിതുവരെ കുളിച്ചില്ലേ? പോയി കുളിക്കടി. ഇല്ലേല് ഞാന് കേറുമേ” ഭീഷണി മെഹ്രുവിന്റെ വകയായിരുന്നു.
“അടങ്ങിയിരിക്കടി താത്തെ. ഞാനിപ്പം ഇറങ്ങാം. എടീ കാണിക്കെടി”
അമീഷ ഗൂഗിളില് നിന്നും പരല്മീനിനെ വലവീശിപ്പിടിച്ചെടുത്ത് അവളുടെ നേരെ നീട്ടി.
“ഇന്നാ, കണ്ടിട്ട് വേഗം പോ”
രാഗിണി നോക്കി.
“ഓ ഇതാണല്ലേ? നല്ല തിളക്കം..ശരിക്കും ഒരു കണ്ണിന്റെ ഷെയ്പ്പ് തന്നെ”
അമീഷ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ഫോണ് തിരികെ പിടിച്ചുവാങ്ങി.
“അതുശരി അപ്പോള് മോള് സ്വന്തം കണ്ണ് പരല്മീന് പോലെയാണോന്ന് പരിശോധിച്ചതാ അല്ലെ? സംഗതി പരല് തന്നെ; പക്ഷെ ചത്തിട്ട് രണ്ടു കൊല്ലമായതാന്ന് മാത്രം”
അമീഷയുടെ സംസാരം കേട്ടു മെഹ്രുന്നിസ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“അമ്പോ രണ്ട് അസൂയക്കാരികള്” രാഗിണി കൊഞ്ഞനം കാട്ടിയിട്ട് വീണ്ടും ബാത്ത്റൂമില് കയറി കതകടച്ചു.
പരല്മീന് പോലെയുള്ള കണ്ണാണോ തനിക്ക്? ഉം..ഏറെക്കുറെ. മൂക്ക്? അവള് രണ്ടുവശവും ചെരിഞ്ഞു നോക്കി. ചെറുതാണ്; പക്ഷെ നല്ല അഴകുള്ള മൂക്ക്. ചുണ്ടുകള്? വിളഞ്ഞു തുടുത്ത ചാമ്പക്കയുടെ നിറമുള്ള അധരങ്ങള് രാഗിണി നാവുനീട്ടി നക്കി. കീഴ്ചുണ്ട് സില്ക്ക് സ്മിതയുടെ ഭാവാഹാദികളോടെ അവളൊന്നു കടിച്ചുവിട്ടു. ചെറിയ ചുണ്ടുകളായിരുന്നു അവള്ക്ക്. ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ തുടുപ്പുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ പൂവിതളുകള്. പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വന്തം അധരലാവണ്യത്തില് അവള് അവള് പുളകം കൊണ്ടു.
അവളുടെ മനസ്സ് തന്നെ അതിയായി സ്വാധീനിച്ച, ഒരേദിവസം തന്നെ ഉണ്ടായ ആ രണ്ട് സംഭവങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടുമെത്തി. മനസ്സിലേക്ക് അവ കരുത്തോടെ തള്ളിക്കയറി വന്നു രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വികാരങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഒന്ന് ക്ലാസിനെ ഒറ്റ ദര്ശനം കൊണ്ട് ഇളക്കിമറിച്ച സോഫിയാ ടീച്ചര്; രണ്ട്, രവിചന്ദ്രന് എന്ന ധിക്കാരി! സോഫിയയുടെ അഴകാര്ന്ന രൂപമാണ് സ്വന്തം സൌന്ദര്യത്തെ വിശകലനം ചെയ്യാന് അവളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. താനാണോ ടീച്ചറാണോ സുന്ദരി? രാഗിണി സ്വന്തം വദനത്തിന് സമീപം ടീച്ചറുടെ മുഖം മനസ്സാല് വരച്ചു. ഹും..ഇല്ല. തന്നെക്കാള് സുന്ദരിയൊന്നുമല്ല ടീച്ചര്. പക്ഷെ ആ പ്രാന്തന് അരുണിന്റെ ഇളക്കം. അവന്റെയൊരു സ്ട്രക്ചര്! എന്താ, വലിയ ചക്കപോലെയുള്ള മുല ഉണ്ടെങ്കിലെ സ്ട്രക്ചര് ശരിയാകൂ?
രാഗിണി കലിപ്പോടെ വസ്ത്രങ്ങള് പറിച്ചൂരി പൂര്ണ്ണ നഗ്നയായി. ശരീരത്തിന്റെ നിമ്നോന്നതങ്ങളിലേക്ക് അവള് കണ്ണോടിച്ചു. കണ്ണാടിയുടെ മുന്പില് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നിന്ന് അവള് സ്വരൂപം പരിശോധിച്ചു. ഇതൊക്കെ തുണി ഉരിഞ്ഞു നിന്നാലല്ലേ കാണൂ? കാമ്പസില് ഈ കോലത്തില് പോകാന് പറ്റില്ലല്ലോ? ഓര്ത്തപ്പോള് അവള്ക്ക് ചിരിവന്നു.