Amma Nadi 1 [Pamman Junor]

Posted by

അമ്മ നടി 1

AMMA NADI PART 1 | AUTHOR : PAMMAN JUNIOR 

അറിയിപ്പ്:

ഈ നോവലിലെ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും തികച്ചും സാങ്കല്‍പ്പികം മാത്രമാണ്. മറിച്ചുള്ള
തോന്നലുകള്‍ യാഥൃശ്ചികമാണ്.
ഈ കഥയില്‍ മതമോ, ജാതിയോ, വര്‍ണ്ണമോ, വര്‍ഗ്ഗമോ, ദേശമോ, ഭാഷയോ, സംസ്‌കാരമോ, ആചാരമോ
ഒന്നും തന്നെ മനപൂര്‍വ്വം വിമര്‍ശിക്കുകയോ, കളിയാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല, കഥയുമായി
ബന്ധപ്പെട്ട പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഈ കഥയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ മാത്രം ഉള്ളതായിരിക്കും.
ഈ കഥയില്‍ മദ്യം, മയക്കുമരുന്ന്, സിഗരറ്റ് എന്നിവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന
സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവില്ല. കഥയില്‍ അവ കടന്നു വന്നാല്‍ തന്നെയും അത് കഥയുടെ
പശ്ചാത്തലത്തിലും അതിന്റെ ദൂഷ്യവശം എന്തെന്ന് വായനക്കാരെ മനസ്സിലാക്കുവാനും
മാത്രമായിരിക്കും.
18 വയസ്സില്‍ താഴെ പ്രായമുള്ള കുട്ടികള്‍, മൃഗങ്ങള്‍ ഇവയൊന്നും ഈ കഥയില്‍
കഥാപാത്രങ്ങളായി വരുന്നതല്ല.

നന്ദി:
ഈ സൈറ്റില്‍ എനിക്ക് ഒരിടം ഒരുക്കിത്തന്ന ബഹുമാനപ്പെട്ട ഡോ.കമ്പിക്കുട്ടന്,
എന്നെ വിമര്‍ശിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സഹഎഴുത്തുകാര്‍ക്ക്,
എന്റെ ശക്തിയായ എന്റെ സ്വന്തം വായനക്കാര്‍ക്ക്,
ഈ നോവലിന്റെ ടൈറ്റില്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച കുറച്ച്
സുഹൃത്തുക്കളുണ്ട് ആരുടെയെങ്കിലും പേര് വിട്ടുപോയാല്‍ അവര്‍ക്ക് സങ്കടം
ആകുമെന്നതിനാല്‍ പേര് പറയുന്നില്ല, ലക്ഷ്മീവനം എന്ന എന്റെ കഥയില്‍ കമന്റ് ഇട്ട
എല്ലാ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും….. നന്ദി!!!

സമര്‍പ്പണം:
എന്റെ മനസ്സില്‍ കമ്പിക്കഥയുടെ അണ്ഡംവളര്‍ത്തി എന്നെ ഒരു കമ്പിയെഴുത്തുകാരനാക്കിയ
എന്റെ മനസ്സിലെ മറുപാതിക്ക്… എന്നോടൊപ്പം ഹൃദയം കൊരുത്ത് നീ ചേര്‍ന്നു
നില്‍ക്കുന്നതാണെന്റെ ജന്മപുണ്യം. എന്റെ ഡിപിയില്‍ എന്നോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നു
നില്‍ക്കുന്ന എന്റെ ദേവതയ്ക്ക്…

അമ്മ നടി ആരംഭിക്കുന്നു….

[https://i.imgur.com/RKFjgKS.jpg]രാത്രിയെ പുണര്‍ന്ന് മതിവരാത്ത ഒരു
പനിനീര്‍പ്പൂവ് രാത്രി സമ്മാനിച്ച മഞ്ഞിന്‍കണം താഴേക്ക് പൊഴിച്ചു. മരച്ചില്ലയില്‍
ചേര്‍ന്നിരുന്ന് ഉറങ്ങിയ രണ്ട് ഇണക്കുരുവികള്‍ മെല്ലെ ചുണ്ടുകളൊന്ന് കൊരുത്തിട്ട്
അവ രണ്ടും പ്രണയാര്‍ദ്രമായി പാടി… റബര്‍മരങ്ങളില്‍ ചേക്കേറിയ കാകന്മാര്‍ ആ
ഇണക്കരുവികളുടെ പാട്ടുകേട്ട് ഉറക്കംവിട്ടെണീറ്റ് സൂര്യകിരണങ്ങളെനോക്കി
അലച്ചുപറന്നു.

കോടമഞ്ഞില്‍ പുതച്ചുറങ്ങിയ ഇടുക്കിയിലെ കട്ടപ്പനയിലെ പള്ളിക്കവലയും മെല്ലെ
ഉറക്കത്തില്‍ നിന്ന് ഉണര്‍ന്നെണീറ്റു.

കവലയിലെ തട്ടുകടനടത്തുന്ന മുരുകന്‍ അണ്ണാച്ചി പെട്രോള്‍ മാക്‌സ് കത്തിക്കുവാനുള്ള
ശ്രമത്തിലായിരുന്നു.

‘അണ്ണാച്ചീ ചായ ആയില്ലാല്ലേ…’ ഇരുട്ടില്‍ നിന്നൊരു ശബ്ദം.

‘ഇല്ലണ്ണാ കൊഞ്ചം വെയിറ്റ് പണ്ണുങ്കോ…’ മുരുകന്‍ പറഞ്ഞു.

‘പണ്ണി… പണ്ണീട്ടൊക്കെയാ വരണേ… ഇനി പണ്ണാന്‍ നിന്നാല്‍ റബറ് പാല് കിട്ടില്ല…
എന്നാടോ തന്റെകയ്യീന്നൊരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് എനിക്ക് തോട്ടത്തില്‍ കേറി വെട്ടാനാവുക…
ഹാ… പോയേച്ചും വരാം… അപ്പോളേക്കും സ്‌ട്രോങ്ങൊരണ്ണം എടുത്ത് വയ്ക്ക്…’ ഇരുട്ടില്‍
ഒരു പഴയ ബിഎസ്എ സൈക്കിള്‍ ചവുട്ടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. കറുത്ത് മെലിഞ്ഞ ശരീരം…
മുപ്പത്തിയെട്ടുകാരന്‍ റബര്‍ വെട്ടുകാരന്‍ പരമു ആയിരുന്നു അത്. ചുണ്ടില്‍ എരിയുന്ന
ബീഡിയുടെ ചുവന്ന വെട്ടവും.

എറണാകുളത്തുള്ള ഡോളറ് കുര്യച്ചന്റെ ബിനാമിയില്‍പ്പെട്ട റബര്‍ എസ്റ്റേറ്റാണ്.
എസ്റ്റേറ്റിന് അല്‍പം മാറി വിശാലമായ പുല്‍ത്തകിടിയ്ക്ക് പിന്നിലായി ആധുനികരീതിയില്‍
പണികഴിപ്പിച്ച ഒറ്റനിലവീടും ഡോളറ് കുര്യച്ചന്റേതാണ്. റബര്‍ തോട്ടത്തിന്റെ
തെക്കേമൂലയിലെ മരത്തില്‍ നിന്നാണ് പരമു വെട്ടിത്തുടങ്ങുന്നത്. അവിടെ
കമ്പിവേലികള്‍ക്കപ്പുറമാണ് നാല്‍പ്പത്തിയൊന്‍പതുകാരിയായ ശാരദടീച്ചറിന്റെ
ഇരുനിലവീട്. വിധവയായ ശാരദടീച്ചര്‍ നെടുങ്കണ്ടം ഹൈസ്‌ക്കൂളിലെ ഹിന്ദി അധ്യാപികയാണ്.
വിധവയാണെങ്കിലും ഫാഷനും സൗന്ദര്യത്തിനും ഒരു കുറവും ഇല്ലാത്ത ശാരദടീച്ചര്‍
അവിടെയുള്ളതാണ് അഞ്ഞൂറോളം മരങ്ങളുള്ള ഈ റബര്‍തോട്ടത്തില്‍ റബര്‍
വെട്ടിപ്പാലെടുക്കാന്‍ വരുന്ന പരമുവിന്റെ ഏക ആശ്വാസം. അവധിദിനങ്ങളില്‍
ശാരദടീച്ചറുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് തണുത്തവെള്ളം കുടിക്കലും സൊറപറയലും ഈ സമയം അവരുടെ
ഓരോ രോമകൂപവും പല്ലും നാവും ചുണ്ടും എല്ലാം സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ച് വീട്ടിലെത്തി
തന്റെ ലഗാനില്‍ നിന്ന് സാക്ഷാല്‍ ഒട്ടുപാല് കുലുക്കിയെടുക്കലാണ് അവിവാഹിതനായ
പരമവുവിന്റെ പ്രധാന രീതി.

ആദ്യത്തെ മരത്തില്‍ ബ്ലേഡ് കൊണ്ട് പോറിയിട്ട് ശാരദടീച്ചറിന്റെ വീട്പരിസരത്തേക്കായി
പരമവുവിന്റെ നോട്ടം. ചൊവ്വാഴ്ചയാണിന്ന്, ഇന്നലെ സ്‌കൂളില്‍ ഇട്ടോണ്ട് പോയിട്ട്
വൈകിട്ട് വന്ന് കഴുകിയിട്ട ബ്രായും ഷഡ്ഡിയും അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും അയയില്‍
പ്രഭാതത്തിലെ തണുത്ത കാറ്റില്‍ മെല്ലെ ഇക്കിളിപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നത് പരമു
കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ മനസ്സില്‍ ആ ബ്രായുടെയും ഷഡ്ഡിയുടെയും വലുപ്പം
എന്നും ഒരു അതിശയം തന്നെയായിരുന്നു. ശാരദടീച്ചറിനെ കണ്ടാല്‍ സീരിയല്‍നടി ബീന
ആന്റണിയെപോലെ വണ്ണമുണ്ടെങ്കിലും ബ്രായിക്ക് എന്താ വലുപ്പമില്ലാത്തത് എന്ന് അവന്‍
പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. വണ്ണമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ മുലകള്‍ ചിലപ്പോള്‍
ചെറുതായിരിക്കും… എന്നും രാത്രി വായിക്കുന്ന കമ്പിക്കുട്ടന്‍ സൈറ്റിലെ ഏതോ കഥയിലെ
ഓര്‍മ്മപ്പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മനസ്സില്‍ തെകുട്ടി വന്നു.

കിഴക്കന്‍മലഞ്ചേരുവില്‍ നിന്നും സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങള്‍ കോടമഞ്ഞിനെ
ആവാഹിച്ചെടുത്തപ്പോഴേക്കും തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിലും വേഗത്തിലും പരമു
ഇരുന്നൂറ്റി അന്‍പതോളം റബ്ബര്‍മരങ്ങളില്‍ നിന്ന് വെട്ടിപാലെടുത്തിരുന്നു.

ശാരദടീച്ചറിന്റെ വീടിന് വടക്കായിട്ടാണ് ഇപ്പോള്‍ പരമു നില്‍ക്കുന്നത്. വടക്കു
നില്‍ക്കുകയാണെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ പതിയുന്നത് തെക്ക് വേലിക്കല്ലിനോട്
ചേര്‍ന്നുള്ള ശാരദടീച്ചറിന്റെ കുളിമുറിയിലാണ്. അകത്ത് ലൈറ്റ് ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്.
ചെറിയ വെന്റിലേഷനിലൂടെ അല്‍പം ഉരയമുള്ള ശാരദടീച്ചര്‍ കൈ പൊക്കി നൈറ്റി ഊരുന്നതൊക്കെ
ഊഹിച്ചെടുക്കാന്‍ പരമുവിന് കഴിയുന്നുണ്ട്. അവന്‍ ആ നിരയിലെ
റബര്‍വെട്ടിവരുമ്പോഴായിരിക്കും ശാരദടീച്ചര്‍ കുളിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങുക, അപ്പോള്‍
തലയില്‍ തോര്‍ത്തൊക്കെ ചുറ്റിക്കെട്ട് ശാരദടീച്ചര്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു
നില്‍പ്പുണ്ട്… ആ നില്‍പ്പ് കണ്ടിട്ടേ രാവിലെ വരും വഴിക്ക് ചോദിച്ച ചൂട് ചായ
കുടിക്കാന്‍ അവന്‍ അണ്ണാച്ചിയുടെകടയിലേക്ക് പോയിരുന്നുള്ളു.

ഇന്നും പതിവു തെറ്റിച്ചില്ല. ശാരദടീച്ചര്‍ കുളിച്ചിറങ്ങി വന്നത് ഐശ്വര്യമായി
കണ്ടിട്ടാണ് പരമു ചായക്കടയിലെത്തിയത്.

‘ഡാ കിട്ടൂ കാറ് ദാ ആ ചായക്കടയുടെ ഓരം ചേര്‍ത്തൊന്ന് ഒതുക്കിയിട്… നമുക്കൊരു ചായ
കുടിച്ചിട്ട് അങ്ങോട്ട് പോകാം…’ പള്ളിക്കവലയിലേക്ക് ഇപ്പോള്‍ കടന്നുവന്ന നീല
സ്വിഫ്റ്റ് എന്റെയാണ്.

എന്റെയോ… ഈ ഞാന്‍ ആണ് ഇത്രയും നേരവും നിങ്ങളോട് റബര്‍വെട്ടുകാരന്‍ പരമുവിന്റെ കഥ
പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് മനസ്സിലായോ… ഇത്രയും നേരവും നിങ്ങള്‍ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതല്ല
കഥ… യഥാര്‍ത്ഥ കഥ ഇനിയാണ് തുടങ്ങുന്നത്… ആദ്യം ഈ വണ്ടിയൊന്ന് പാര്‍ക്ക് ചെയ്യട്ടേ…
എന്നിട്ട് പറയാം ഞാനാരാണെന്നും എന്തിനാണ് ഞാന്‍ ഈ കഥയൊക്കെ നിങ്ങളോട്
പറയുന്നതെന്നും…

‘മതിയോ സര്‍…’

‘എടാ കിട്ടൂ… നിന്റെ പേര് ക്രിസ്റ്റഫര്‍ എന്നാണെങ്കിലും നിന്നെഞാന്‍ കിട്ടൂ എന്ന്
വിളിക്കുന്നത് അനിയന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്നെ കാണുന്നതുകൊണ്ടാ… ആ എന്നെ സാറേ എന്ന്
വിളിച്ച് നീ കൊച്ചാക്കല്ല് കേട്ടോ…’

കിട്ടുവിനോട് എത്ര പറഞ്ഞാലും കേള്‍ക്കില്ല സാറേ എന്ന് വിളിക്കരുതെന്ന്… നിങ്ങളിപ്പോ
കരുതും അവന്‍ സാറേ എന്ന് തന്നല്ലായിരിക്കും വേറെ അക്ഷരം മാറ്റി പൂറേ എന്നോമറ്റോ
ആവും വിളിക്കുന്നതെന്ന്… ഏയ്… നോ നെവര്‍ അവന്‍ അങ്ങനെ വിളിക്കില്ലെന്നെ… അത്
ഉറപ്പാ… എന്തായാലും വാ… ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് ബാക്കി പറയാം.

‘പരമൂ അണ്ണാ കൊഞ്ചം തള്ളിക്കൊട് സാറ് ഉക്കാറ്… ‘ ചായക്കടക്കാരന്‍ അണ്ണാച്ചി പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ ബെഞ്ചിന്റെ കോണിലേ്ക്ക് ഇരുന്നു.

‘ആരാ… ഇവിടെ കാണാത്തോണ്ട് ചോദിച്ചതാ കേട്ടോ… ഇങ്ങോട്ട് കേറിയിരിക്ക് ആ പയ്യന്‍കൂടി
ഇരിക്കട്ടേ…’ ഞാന്‍ നടുക്കോട്ട് നീങ്ങിയിരുന്ന് കിട്ടുവിനുകൂടി ഇരിക്കാന്‍ സ്ഥലം
കൊടുത്തു.

‘ഞാന്‍ പരമു… പരമു എന്നല്ല യഥാര്‍ത്ഥപേര്… വിനീഷ് പരമേശ്വരനെന്ന യഥാര്‍ത്ഥ പേര്,
അച്ഛന്റെ പേര് ചെറുതാക്കി ഈ അണ്ണാച്ചി ഉള്‍പ്പെടെയെന്നെ പരമു എന്നാ വിളിക്കുന്നത്…

ഞാനപ്പോള്‍ കിട്ടുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

‘കേട്ടോ കിട്ടു എന്ന് വിളിക്കുന്ന നീ മാത്രമല്ല പേര് ഷോട്ടായി പോയ ലോകത്തെ ഏക ആള്…’

‘അതിന് എനിക്കെന്താ എന്നെ കിട്ടൂന്നോ കുട്ടാന്നോ എന്തോ വേണേലും വിളിച്ചോ നോ
പ്രോബ്ലം…’

‘ഇതാരാ സാറിന്റെ അനിയനാ…’

‘അല്ല ഡ്രൈവറാ… ‘ കിട്ടു പരമുവിന് മറുപടികൊടുത്തെങ്കിലും ഞാന്‍ അത് തിരുത്തി.

‘അനിയനാടോ… ‘

അണ്ണാച്ചി ചായയുമായി എത്തി. ഞാന്‍ ഗ്ലാസെടുത്ത് ഒരു കവിള്‍ ഇറക്കിയപ്പോള്‍ പരമു
വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

‘ആരാന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…’

‘പരമൂ… ഞാനൊരു എഴുത്തുകാരന്‍, സംവിധായകനൊക്കെയാ… പേര്… ആഹ്… അല്ലേ വേണ്ട…
പേരിലൊക്കെ എന്തിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോ തന്നെ താനും ഈ കിട്ടുവും ഒക്കെ യഥാര്‍ത്ഥ
പേരില്‍പോലുമല്ലല്ലോ അറിയപ്പെടുന്നത്… ‘ ഞാന്‍ വീണ്ടും ചായയൊന്ന് ഊതി ഒരു
കവിളിറക്കി.

ബോറടിക്കുന്നുണ്ടോ… ഉണ്ടെങ്കില്‍ കമന്റ് ബോക്‌സില്‍ പറയാന്‍ മടിക്കണ്ട് കേട്ടോ..
അല്പം മുന്‍പ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ കഥ തുടങ്ങാന്‍ പോകുന്നതേയുള്ളൂ എന്ന്… എന്നാല്‍
ദാ.. കഥ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

ഹോട്ടല്‍ മാസ്‌ക്കറ്റ്, തിരുവനന്തപുരം.
സമയം പകല്‍ 11.46
റൂം നമ്പര്‍ 101ന്റെ വാതില്‍ അനുവാദം ചോദിച്ച് അകത്തുകയറിയപ്പോള്‍ ചാനല്‍ എംഡി റഹീം
ജാഫര്‍ എന്ന ആര്‍.ജെ. എന്നെ കാത്തിരുന്ന് മുഷിഞ്ഞിട്ട് സീസറിന്റെ അടപ്പ്
തുറക്കുകയായിരുന്നു.

‘മദ്യപാനവും പുകവലിയും ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരം…’

‘സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ചാനല്‍ ലോഞ്ച് ചെയ്തശേഷം മനസ്സമാധാനത്തോടെ ഒരു പെഗ് അകത്തു
ചെന്നിട്ടില്ല… ടെന്‍ഷനാടോ ടെന്‍ഷന്‍… ഇപ്പോഴാ ഓര്‍ക്കണേ ഏതേലും ചാനലിലൊക്കെ
അവതാരകനായിട്ട് കോപ്രായം കാട്ടി നടന്നാല്‍ മതിയാരുന്നു എന്ന്… ‘

‘ആര്‍ജെ ബോദേഡാവാതെ… ഇതൊക്കെ അതിന്റെ ഭാഗമല്ലേ… പറ എന്താണ് എന്നെ കാണണം എന്ന്
പറഞ്ഞത്…’

‘തന്നോടെനിക്ക് ഈ വിവരം ഫോണിലൂടെ പറയാവുന്നതേയുള്ളായിരുന്നു. എന്നാലും അതല്ലല്ലോ…
ഒരു ഔദ്യോഗിക കാര്യമാകുമ്പോള്‍ അത് അതിന്റേതായ രീതിയില്‍ പറയണ്ടേ… അതിനാ
എറണാകുളത്തു നിന്ന് താനിവിടെ നേരിട്ട് വരണമെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്…’

‘ഓ… കെ പറഞ്ഞോളൂ എന്താണ് കാര്യം…’

‘നമുക്കൊന്ന് ക്ലച്ച് പിടിക്കാന്‍ എന്തേലും ഒരു പ്രോഗ്രാം അത്യാവശ്യമായി
ആരംഭിക്കണം… അതിന് തന്റെ മാസ്റ്റര്‍ ബ്രെയിന്‍ എനിക്ക് വേണം… ‘

‘ഓകെ ഇന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഈ നിമിഷം എന്റെ മാസ്റ്റര്‍ ബ്രെയിന്‍ ഞാന്‍ തരും… പക്ഷേ പകരം
എനിക്കെന്ത് തരും…’

‘എത്രരൂപാ വേണം…’

‘രൂപയോ എനിക്കോ… ഹഹഹഹ ആ കാര്യത്തില്‍ ആര്‍ജെയോട് വിലപേശേണ്ട കാര്യം എനിക്കില്ലല്ലോ…
ആര്‍ജെ കാശിന്റെ കാര്യത്തില്‍ കൃത്യമാണെന്ന് ഈ ചാനല്‍ രംഗത്തെ ഏത്
വിദ്യാര്‍ത്ഥിക്ക്് പോലും അറിയാവുന്ന കാര്യമല്ലേ…’

‘അത് താന്‍ പറഞ്ഞില്ലേലും സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് തന്നില്ലേലും അതൊക്കെ ഓകെയാ… കാരണം
കഷ്ടപ്പെട്ട് കടന്നു വന്ന ഒരുത്തനാ ഞാന്‍… പണത്തിന്റെ വില നല്ലപോലെ അറിയാം. അഞ്ച്
പൈസ അതിനാല്‍ വെറുതേ കളയുകയും ഇല്ല… ഈ ചാനലിന്റെ പേരില്‍ അല്ലാതെ… തനിക്ക് എത്ര രൂപ
വേണം എന്ന് ചോദിച്ചത് താന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന മറ്റേകാര്യം തരാനറിയാന്‍
മേലാഞ്ഞിട്ടല്ല…’

‘ഓഹോ… മറ്റേ കാര്യം… അതൊക്കെ ജോറാക്കാമെങ്കില്‍ എനിക്കെന്ത് പണം ആര്‍ജെ…’

‘ഹഹഹ… ഡോ… ഇപ്പോ വേണേ… അടുത്ത റൂമിലുണ്ട് ഏഷ്യാസ്റ്റാറിലെ ന്യൂസ് റീഡര്‍ രജനി
വാദ്ധ്യാര്‍… ആളൊരു വാദ്ധ്യാത്തി ആണേലും… താന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച പ്രതിഫലത്തിന്
പറ്റിയതാ…’

‘ഉണ്ടോ…. എങ്കില്‍ വിളിക്ക് ആര്‍ജെ… എന്നിട്ട് താനൊന്ന് ഇറങ്ങി നില്‍ക്ക്
ഞങ്ങളൊന്ന് ഡിസ്‌ക്കഷന്‍ ചെയ്യട്ടേ… തന്റെ ചാനലിലും പുതിയ ഒരു പ്രോഗ്രാം ഈ
ഡിസ്‌ക്കഷന്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പ്ലാന്‍ തന്നിരിക്കും ഉറപ്പ്… കാശൊക്കെ പിന്നെ
അക്കൗണ്ടിലേക്കിട്ടാല്‍ മതി… താന്‍ വേഗം രജനിയെന്ന ആ പേടമാന്‍ മിഴിയെ ഒന്ന്
വിളിക്ക്… ആ പേടമാന്‍ മിഴി നോക്കിയിരുന്ന് വാര്‍ത്ത കാണാന്‍ എന്ത് സുഖമാണെന്നോ…’

‘ഓ… പേടമാന്‍ മിഴി നോക്കി വാര്‍ത്ത കാണല്‍… വേറെ വല്ലതുമായിരിക്കും… ‘ ആര്‍ജെ
മൊബൈല്‍ എടുത്ത് രജനിയുടെ നമ്പര്‍ പരതി.

പുറത്തേക്ക് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ ടൈറ്റ് ചുരിദാറും ഇട്ട് മുലരണ്ടും
തള്ളിപ്പിടിച്ച് രജനി അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു.

‘ങ്ങാ നിങ്ങള് രണ്ടാളും കാര്യം പറഞ്ഞിരിക്ക് കേട്ടോ…’ ആര്‍ജെ പുറത്തേക്ക് പോയി.

‘രജനിക്കെന്നെ അറിയാമോ…’

‘കാണുന്നത് ആദ്യാ… ആര്‍ജെ സാര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു ഇങ്ങനൊരു പുലി ഇന്ന് ഇവിടെ വരുമെന്നും
സിനിമേയില്‍ വല്ല ചാന്‍സ് വേണേല്‍ ചോദിക്കണമെന്നും…’

‘ഉം… എന്റെ സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ രജനിക്ക് കഴിയുമോ എന്നറിയില്ല. ഞാന്‍ സീരിയല്‍
മാേ്രത ഇതേ വരെ ചെയ്തിട്ടുള്ളു. സിനിമ ഒന്ന് മനസ്സിലുണ്ട് അത് രജനിക്കൊന്നും
അഭിനയിക്കാന്‍ കഴിയില്ല…’

‘അതെന്നതാ ഹോളിവുഡ് വല്ലതുമാണോ…’

‘ഹോളിവുഡൊന്നുമല്ല, നമ്മുടെ രതി നിര്‍വ്വേദത്തിന്റെ മൂന്നാം ഭാഗം… അതൊന്ന്
ചെയ്യാനുള്ള പ്ലാനിലാണ്. എന്തായാലും ഇപ്പോള്‍ ഉള്ള സീരിയല്‍ പ്രോജക്ട്
കഴിയുമ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും അതിന്റെ വര്‍ക്കിനൊന്നിരിക്കണം…’ രജനിവാദ്ധ്യാരുടെ
കൂര്‍ത്ത മുലകളിലേക്കായിരുന്നു എന്റെ നോട്ടം. കൂര്‍ത്ത മുലയെന്നാല്‍ മുലക്കണ്ണുകള്‍
രണ്ടും എനിക്ക് നേരെ തുറിച്ചു നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു. വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം. അവളുടെ
പേടമാന്‍ കണ്ണുകള്‍ എന്റെ ആ നോട്ടം കണ്ട് കൂടുതല്‍ കൂമ്പി അടഞ്ഞതുപോലെ.

രതിനിര്‍വേദത്തിന്റെ മൂന്നാം ഭാഗം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് എന്തോ വികാര
കയറിയത് പോലെ.

ഞാന്‍ കട്ടിലില്‍ രജനിയോട് കൂടുതല്‍ ചേര്‍ന്നിരുന്നു. അവളുടെ ലെഗ്ഗിന്‍സില്‍ നിന്ന്
പുറത്തുകടക്കാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന തുടകള്‍. വലതുവശത്തിരുന്ന എന്റെ വലതുതുടയില്‍
അവളുടെ മാംസളമായ വലതുതുട ചേര്‍ന്നിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടും ഒരു പുരുഷന് തന്റെ
വികാരങ്ങളെ കെട്ടഴിച്ചുവിടാനുള്ള സന്ദര്‍ഭം.

‘രജനി എന്തിനാ റൂമിലേക്ക് വന്നത് ‘

‘ആര്‍ജെ സാര്‍ വിളിച്ചിട്ടല്ലേ…’

‘അല്ല എങ്കിലും വന്നത് എന്തിനാണെന്ന് പറ…’

‘അതേ… ഈ പൂച്ചയില്ലേ പൂച്ച… പൂച്ച എലിയെ പിടിച്ചിട്ട് ഇങ്ങനെ കളിപ്പിക്കുന്ന
ഒരേര്‍പ്പാടില്ലേ… ആ പണി എന്നോട് കാണിക്കല്ലേ കേട്ടേ…’ രജനി തമാശരൂപത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

‘അപ്പോ ഞാന്‍ പൂച്ചയും താന്‍ എലിയുമാണെന്ന് സമ്മതിച്ചല്ലോ… അത് മതി. ആര്‍ജെ
എന്നെക്കൊണ്ട് അവരുടെ ചാനലില്‍ ഒരു ബിഗ് പ്രോജക്ട് മെഗാ സീരിയല്‍ ചെയ്യിപ്പിക്കാനാ
പ്ലാന്‍. അതിന് എന്നെയൊന്ന് ഇംപ്രസ് ചെയ്യിപ്പിക്കാനാണ് ഏഷ്യാസ്റ്റാറില്‍ ന്യൂസ്
റീഡറായ തന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത്… അറിയാം ആര്‍ജെയെന്നാല്‍ കുറക്കന്റെ ബുദ്ധിയുള്ള
മാധ്യമകുലപതിയല്ലേ…’

അതുകേട്ട് രജനി എന്നോട് അല്‍പം കൂടി ചേര്‍ന്നിരുന്നു.

ഞാനവളുടെ വലതുകരംഗ്രഹിച്ച് എന്നിലേക്ക് കൂടുതല്‍ അടുപ്പിച്ചു.
‘നോക്കൂ രജനീ… ആര്‍ജെ എന്ന കുറുക്കന്‍ കരുതുംപോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ ഒറ്റയ്ക്ക്
ഒരുമുറിയില്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍ സര്‍വ്വം മറന്ന് അവളിലേക്ക് എന്റെ വികാരം
ചീറ്റിത്തെറുപ്പിക്കുന്ന വെറും കാമഭ്രാന്തനല്ല ഞാന്‍… രജനിയുടെ മനസ്സിലും എന്റെ
മനസ്സിലും ഒരേ പോലെ കാമം ഉണര്‍ന്നെങ്കില്‍ മാത്രമേ നമ്മുടെ രതി നമുക്ക് ശരിക്കും
ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയൂ… അല്ലാത്തത് രതിയല്ല… വെറും ചടങ്ങ് മാത്രം… എറണാകുളത്തു നിന്ന്
കാര്‍ ഓടിച്ച് ഞാനിവിടെ വന്നത് വെറുതേ ചടങ്ങ് തീര്‍ത്ത് പോവാനാണോ…’

രജനിയുടെ കൈകള്‍ ക്രമേണ ചൂടുപിടിക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

എന്നിലൊരു നെടുവീര്‍പ്പ് ഉയര്‍ന്നു. അവള്‍ മാന്‍മിഴികള്‍ കൂമ്പിയിരിക്കയായിരുന്നു.
അവളുടെ നേര്‍ത്ത ചുണ്ടുകള്‍ ലിപ്സ്റ്റിക്കിട്ട് ചുമപ്പിച്ചിരുന്നു, ഒരു ചുംബനം
കൊടുത്താല്‍ ആ ലിപ്സ്റ്റിക് എന്റെ ചുണ്ടില്‍ പതിയും.ഞാന്‍ മെല്ലെ രജനിവാദ്ധ്യാരുടെ
വിടര്‍ത്തിയിട്ട മുടിയിഴകള്‍ മാടിയൊതുക്കി അവളുടെ ചുണ്ടിലേക്ക് എന്റെ ചുണ്ട്
അടുപ്പിച്ചു.

(തുടരും)

Leave a Reply