പൂജ: അത് ശരി, ഒരു ദിവസം ഞാനിവിടില്ല എന്ന് വച്ച് .അവള് ആള് കൊള്ളാവല്ലോ ? നീ പോയി അവളെ വിളിച്ചിട്ട് വാ.
വേണി അനുവിനെ വിളിക്കാനായി പോയി.
പൂജ അവരുടെ കൂടെ ജോയിൻ ചെയ്തു.
വേണി ചെന്ന് കതക് തള്ളിത്തുറന്ന് അനുവിനെ വിളിച്ചു : അനു എഴുന്നേൽക്ക്, മിസ് നിന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നു.
അനു ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണ് തുറക്കാതെ : ഹാ . എനിക്ക് നല്ല തലവേദന , ഞാനിന്നില്ല എന്ന് മിസിനോട് പറയ്.
വേണി : ഉം ശരി ശരി. കിടപ്പ് കണ്ടാൽ അറിയാം ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയില്ല എന്ന് . ആട്ടെ അവൻ എവിടെ ?
അനു: താഴെത്തെങ്ങാനും കാണും . നീ പോയെ, ഞാനൊന്ന് ഉറങ്ങട്ടെ.
അനു തല വഴി മൂടിപുതച്ച് കിടന്നു.
വേണി നോക്കുമ്പോൾ ഒരു മൂലയിലതാ സുധി കിടക്കുന്നു. ഇന്നലത്തെ അതേ വേഷം സ്ട്രെയിറ്റ് ജാക്കറ്റ് പോലും അഴിച്ചിട്ടില്ല. കൂടുതൽ എന്തിന് പറയുന്നു മുഖത്തെ സ്ട്രാപ്പോണോ, വായിലെ പ്ലാസ്റ്ററോ പോലും മാറ്റിയിട്ടില്ല.
വേണി സുധിയെ കാലു കൊണ്ട് തട്ടി വിളിച്ചു : എടാ ഉറങ്ങിയത് മതി, എഴുന്നേൽക്ക് .
സുധിയുടെ അനങ്ങാതെയുള്ള കിടപ്പ് കണ്ട് വേണിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അവൾ കാലുമടക്കി അവനെ തൊഴിച്ചു എന്നിട്ടും അവന് അനക്കമില്ല.
വേണി താഴെ ഇരുന്ന് അവന്റെ മുഖം അവർക്ക് നേരെ തിരിച്ചു അവൾ കൈ എടുത്തതും ബലമിലാത്തെ പോലെ അവന്റെ കഴുത്തിരിഞ്ഞു.
വേണിക്ക് ഭയം തോന്നി അവൾ അവനെ കുലുക്കി വിളിച്ചു.എന്നിട്ടും അവൻ ഒരു റെസ്പോൺസും ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നു. വേണി അവന്റെ മൂക്കിൽ കൈ വച്ച് നോക്കി.
അവൾ വല്ലാതെ ഭയന്നു. അവൾ എഴുന്നേറ്റ് പുജയുടെ അടുക്കലേക്ക് ഓടി.
വേണി : മിസ്….. ട്രസ് ……
പൂജ നോക്കുമ്പോൾ കിതച്ച് കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന വേണിയെ ആണ് കണ്ടത്.
പൂജ: എന്താ എന്തു പറ്റി , അനുവിന് എന്തെങ്കിലും ?
വേണിയുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം കണ്ട് പൂജ ചോദിച്ചു.
വേണി : അനുവിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല അവൾ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നു. പക്ഷെ ……
പൂജ: എന്താ ഒരു പക്ഷേ …. നീ ടെൻഷനാക്കാതെ കാര്യം പറ.
വേണി : അത് , മിസ്ട്രസ് …… സുധി …….വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കുന്നില്ല. അവന് ശ്വാസവുമില്ല.
പൂജ: whattt ?…. നീയെന്താ ഈ പറയുന്നത് ?
വേണി : അവൻ അവിടെ നിലത്ത് …… വേണി പറഞ്ഞ് മുഴുവിക്കും മുന്നേ പൂജ