‘ഞാനുപ്പെന്താ പറയാ ഇനിക്ക് ഒന്നും പറയാന് പറ്റൂല ഒക്കെ ഇങ്ങളു പെണ്ണുങ്ങളു തീരുമാനിച്ചാല് മതി.’
‘അനക്കു വെഷമൊന്നൂല്ലല്ലൊ ല്ലെ.മനസ്സിലു ചെറിയൊരു കരടുണ്ടെങ്കിപ്പോലും മനസ്സു ഇണ്ടാവൂല.അയിന്റെ കൂടെ കളിക്കാനും പറ്റീലല്ലൊ. അല്ലാ സത്യം പറഞ്ഞാ അനക്കെന്തിനാ വെഷമം.സൊന്തം ഉമ്മാന്റേം പെങ്ങളുടേം സാമാനം കണ്ടപ്പൊ അണ്ടി പൊങ്ങീതല്ലെ അപ്പൊ ഒരിക്കലും വെഷമം തോന്നാന് പാടില്ല്ള.’
‘ഒന്നു പോ ഇത്താ ഇനിക്കെന്തു വെഷമം.ഇതിലുപ്പെന്താ കാര്യം മ്മക്കു നാളേം കളിച്ചൂടെ മ്മടെ സൊന്തം വീട്ടിലത്തെ പെണ്ണുങ്ങളല്ലെ അപ്പം എപ്പൊ വേണെങ്കിലും കിട്ടൂലെ.’
‘ഊം ഊം ഉമ്മാന്റെം പെങ്ങളുടെം കുണ്ടിന്റെം പൂറിന്റെം ഉള്ളിലെചൂടു അനക്കു നല്ലോണം പിടിച്ചു ല്ലെ’
‘പിന്നില്ലാണ്ടു വീട്ടിലു തന്നെ കളിക്കാന് ഇഷ്ടമ്പോലെസാധനം കിട്ടുംന്നു അറിഞ്ഞീലല്ലൊ’
‘ഇങ്ങളൊക്കെ സന്തൊഷത്തിലാണെങ്കി പിന്നെ ഇനിക്കെന്തു വെഷമം.ഞാനായിട്ടെന്തു പറയാനാ.’
‘അല്ലെടീ ഇജ്ജെന്താ ഇങ്ങനെ കെടക്കണതു പോകണ്ടെറെഡിയാവണ്ടെ.’
‘ഒന്നു പോ ഉമ്മാ കൊറച്ചേരം ഇങ്ങനെ കെടക്കട്ടെ നല്ല രെസണ്ടു ഇങ്ങനെ കെടക്കാന്.’
ഇതു കേട്ടു റിയാസ് റജീനയെ പിടിച്ചു പൊക്കിയിട്ടു പറഞ്ഞു
‘ന്നാ എണീക്കെടീ ഞാനും പോവട്ടെ’
‘ങ്ങെ അതെന്താടാ അനക്കിപ്പൊത്തന്നെ പോണംന്നു.എടാ അപ്പൊ ഇജ്ജു അളിയന് വരണ വരെ നിക്കണില്ലെ’
‘ഓഹ് ഇല്ല റസിയാത്താ ഇനിക്കും ന്റെ രണ്ടു ചെങ്ങായി മാരെ കാണണം. കൊറച്ചും കൂടി പൈസ കടണ്ടു അതൊന്നു പറഞ്ഞു സെറ്റിലാക്കണം പിന്നെ വീട്ടിലു പോണം.’
‘സാജിതാനെ ഇജൊന്നു കല്ല്യാണം കയിക്കെ ന്നിട്ടന്റെ കടൊക്കെ ഞാന് ഓളേക്കൊണ്ടു വീട്ടിത്തരാം’
‘ഊം ശരി ശരി ഇപ്പത്തന്നെ ഒക്കെ കണക്കു കൂട്ടി വെച്ചിട്ടൊണ്ടു ല്ലെ.നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ ഞാന് പോവാണു.എടീ ന്നാ ഞാന് പോവാണു ഇനീപ്പൊ ഒരു മാസം കഴിയും വരാന്.’
‘ആ അപ്പൊ ഒക്കെ ബാക്കിയൊക്കെ ഇനിക്കു വിട്ടാളാ.എടീ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാപ്പിന്നെ സമയം അങ്ങനെ പോകും ട്ടൊ അഞ്ചു മണി കഴീമ്പം ഓരുടെ വണ്ടി വരും അയിലു പോണം .ഇജ്ജ് പോകാനുള്ള കൂട്ടം നോക്കെ’
റിയാസ് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.
തുടരും..