(ജമാൽ ഇക്ക നേരെ ഞാൻ നിൽക്കുന്ന ബെഡ്റൂമിലേക്ക് വന്നു )
ജമാൽ :മോനെ എന്തായി ശെരിയായോ….
ഞാൻ :ആ ഇക്കാ ഓയിൽ ഒഴിച്ച് കൊടുക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ് കറങ്ങാത്തത് ഇപ്പോൾ ശെരിയായി
സലീം :ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ കൊച്ചാപ്പ ഇവൻ മിടുക്കനാണ്…
ജമാൽ :എന്തായാലും വളരെ ഉപകാരമായി.
(പെട്ടെന്ന് ടോയ്ലെറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി ഷീബ ഇത്ത ഞങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന റൂമിലേക്ക് വന്നു. മുഖത്തൊരു ഭാവ വ്യത്യാസവും ഇല്ല )
ജമാൽ :ഡീ ശീബേ… പ്രധീക്ഷിന് വല്ലതും കഴിക്കാൻ കൊടുത്തോ?
ഷീബ :ഇക്കാ ഞാൻ ഒരു ആപ്പിൾ കൊടുത്തു. അവൻ അത് പിടിച്ചു നോക്കിയതല്ലാതെ കഴിച്ചില്ല
(ഡബിൾ മീനിംഗിൽ ഇത്ത പറഞ്ഞു. ഞാൻ ആകെ ഞെട്ടി ഇത്ത ഇത് പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കള്ള ചിരിയും )
ജമാൽ :എന്താ മോനെ കഴിക്കാഞ്ഞത്
ഞാൻ : ഇക്ക അത് വലിയ ഒരു ആപ്പിൾ ആരുന്നു. എങ്ങനെ തിന്നും അത്രയും വലിയ ആപ്പിൾ.ഒന്നാമത് വയർ നിറഞ്ഞിരിക്കുവാ
(ഞാനും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല ഡബിൾ മീനിംഗിൽ തിരിച്ചടിച്ചു. ഷീബ ഇത്ത ചിരിക്കുന്നുണ്ട് )
ഷീബ :ഈ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികൾ വലിയ അപ്പിളുകൾ കഴിക്കണം എന്നാലേ ആരോഗ്യം ഉണ്ടാകു (ഷീബ ഇത്താടെ മുഖത്തു നല്ല ചിരിയുണ്ട് )
ജമാൽ :ശെരിയാണ്…….
(ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല)
ഞാൻ :അപ്പോൾ ആപ്പിൾ കഴിക്കാൻ ഇടയ്ക്കു ഇടയ്ക്കു വന്നോളാം. സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചാൽ മതി
ജമാൽ : മോൻ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വന്നു കഴിച്ചോളൂ.
(ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഷീബ ഇത്ത ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി. പാവം ജമാൽ ഇക്ക ഒന്നും അറിയാതെയാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എന്നോർത്തപ്പോൾ എനിക്കും ചിരി അടക്കാൻ പറ്റാതെയായി )
സലീം : ടാ പ്രധീഷേ ബിരിയാണി കഴിച്ചിട്ടേ പോകാവു
ഞാൻ :ok അതേ ഉള്ളു…
അങ്ങനെ ജമാലും ഷീബയും അടുക്കളയിലേക്ക് ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കാൻ പോയി. അങ്ങനെ ബിരിയാണി ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കഴിച്ചു. കഴിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ ഒളിക്കണ്ണിട്ട് ഷീബയെ നോക്കുന്നുണ്ട്. ഷീബ എന്നെയും
ജമാൽ :ഡീ.. ഷീബേ… പ്രധീക്ഷിന് കുറച്ചു ഇട്ടുകൊടു (ജമാൽ ഇക്ക ബിരിയാണിയുടെ കാര്യം ആണ് പറഞ്ഞത് )