അവരുടെ ആ സംഭാഷണം അവരെ കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു, ഇരുവരും പകല് നടന്നത് എല്ലാം വിസ്മരിച്ചു.
സമയം കടന്നു പോയി ഇരുട്ടു പടർന്നു. ഉണ്ണി തന്റെ സ്കൂളിലെ വീര സഹസിക കഥകൾ സോണിയോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. സോണി അവന്റെ കഥകൾ കേട്ടു പൊട്ടി ചിരിച്ചു.
സോണി : ടാ കിടക്കണ്ടേ
ഉണ്ണി : ശെരി ചേച്ചി ഞാൻ കിടക്കാൻ പോകുവാ എന്നും പറഞ്ഞു ഹാളിൽ പോയി കിടന്നു. നിശബ്ദതയെ കീറി മുറിച്ചോണ്ട് പെട്ടെന്നു മഴ പെയ്തിറങ്ങി,ഉണ്ണി കിടക്കുന്നിടത്തേക്ക് മച്ചിൻപുറത്തു നിന്നും മഴവെള്ളം ഊർനിറങ്ങി, അവൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു, വെള്ളം നല്ല ശക്തിയായി പതിക്കുന്നുണ്ട്, അവന്റെ പുതപ്പും, ദിവാനും നന്നായി നനഞ്ഞു. അവൻ ദിവാൻകൊട്ടു അവിടുന്ന് തള്ളിമാറ്റി.
ആ ശബ്ദം കേട്ടു സോണി അവിടേക്കു ചെന്നു
സോണി : അയ്യോ മുഴുവൻ നനഞ്ഞല്ലോ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും
ഉണ്ണി : ഹേയ് കുഴപ്പമില്ല ചേച്ചി, എവിടെ വെള്ളം വീഴുന്നില്ലല്ലോ ഇവിടെ കിടന്നോളം
സോണി ദിവൻകോട്ടിലേക്കു നോക്കി അതു നന്നായി നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഉണ്ണിയുടെ പുതപ്പും നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
സോണി : പുതപ്പും കിടക്കയും നന്നായി നനഞ്ഞല്ലോ, അവിടെ എന്തായാലും കിടക്കേണ്ട. നീ റൂമിലേക്ക് വാ കട്ടിൽ വലുതല്ലേ അതിൽ കിടക്കാം വാ..
ഉണ്ണി ശങ്കിച്ചു നിന്നു, അവനതു ആഗ്രഹിച്ചതാണെങ്കിലും അവളുടെ ഒപ്പം കിടക്കാൻ എന്തോ ഭയം പോലെ, ഇന്നലത്തെ പോലെ വല്ലതും തോന്നിയാൽ സോണി ചേച്ചി എന്നെ വീട്ടിനു അടിച്ചിറക്കും. ഭഗവാനെ അരുതാത്തതൊന്നും തോന്നിപ്പിക്കലെ പ്രാർത്ഥിച്ചോണ്ട് അവനാ റൂമിലേക്ക് കയറി.
സോണി കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി,നിന്റെ അടുത്ത് കിടന്നാൽ നീ ചിലപ്പോൾ അവനെ തൊഴിക്കുക വല്ലോം ചെയ്താൽ പണിയാകും. നീ കേറി കിടന്നോ ഞാൻ സൈഡിൽ കിടന്നോളം എന്ന് പറഞ്ഞവൾ ഉണ്ണിക്കു കിടക്കാൻ തലയിണ വെച്ചു ബെഡ് ഷീറ്റ് ശെരിക്കും കുടഞ്ഞു വിരിച്ചു കൊടുത്തു.
അവൻ കട്ടിലിൽ കയറി ഭിത്തി സൈഡിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു, അവളും കയറി കിടന്നു.റൂമിൽ നിശബ്ദ വിളയാടി, മഴ തകർത്തു പെയ്യുവാണ് തണുപ്പിന്റെ കാടിന്യം കൂടി കൂടി വന്നു. ഉണ്ണിയെ നന്നായി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി, സീറോ ബൾബിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ തണുത്തിട്ട് കൈകൾ കാൽമുട്ടിന്റെ ഇടയ്ക്ക് കേറ്റി വിറച്ചു കിടക്കുന്ന ഉണ്ണിയെ സോണി കണ്ടു.