എല്ലാം മനസിലായെന്നു സിദ്ധു അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി സമാധാനിപ്പിച്ചു..
ചിന്നൻ സൈക്കിൾ തിരിച്ചു പോകുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് അവൻ തിരികെ വീട്ടിലേക്കു പോന്നു…
കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും ഇതിനെപ്പറ്റി താരയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണമെന്ന് സിദ്ധു മനസ്സിൽ കരുതി.. അതിനുള്ള ഒരു അവസരം കിട്ടിയത് നാലു ദിവസത്തിന് ശേഷം ഒരു വൈകുന്നേരമാണ്..
കിഴക്ക് വശത്തെ തൊടിയിലെ ചെമ്പക മരത്തിൽ ചാരിയിരുന്നു ഏതോ പുസ്തകം വായിക്കുകയായിരുന്ന സിതാരയെ പാടത്തു നിന്നും പറിച്ചെടുത്ത പച്ചക്കറിയുമായി കയറി വരുമ്പോളാണ് സിദ്ധു കണ്ടത്…നീതു കൂടെ ഇല്ലെന്നു കണ്ടതോടെ സംസാരിക്കാനുള്ള അവസരം തുറന്നു കിട്ടിയതായി അവന് തോന്നി..
അവന്റെ വരവ് അറിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ ഒരു നോട്ടത്തിന് ശേഷം തിരികെ പുസ്തകത്തിലേക്ക് തന്നെ മിഴികൾ മാറ്റി…
സിദ്ധു കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പച്ചക്കറികൾ താഴെ ഒരു വാഴയിലയിലേക്ക് വെച്ച ശേഷം അവൾക്കരികിൽ ഇരുന്നു.. അത് കണ്ട സിതാര നീട്ടിവെച്ച തന്റെ കാലുകൾ മടക്കി ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു വായന തുടർന്നു..
” സിത്തൂ.. ”
സിദ്ധുവിന്റെ വിളി കേട്ട സിതാര കയ്യിലെ ബുക്ക് മടക്കി അവനെ നോക്കി സംശയത്തോടെ പുരികമുയർത്തി എന്താ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ചോദിച്ചു..
” എനിക്ക് നിന്നെ ശെരിക്കങ്ങോട് മനസിലാവണില്ലല്ലോ.. ”
സിദ്ധു എന്താണ് പറഞ്ഞുവരുന്നതെന്നു മനസിലാവാതെ സിതാര മുഖം ചുളിച്ചു…
” ചെലപ്പോ തോന്നും നിനക്കെന്നോട് എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്നു, ചെലപ്പോ അറിയ പോലും ഇല്ലാ…
വളരെ അർദ്രമായി സിദ്ധു പറഞ്ഞു..
താൻ പറയുന്നത് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ പാതി തുറന്ന ചൊടികളിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി മിന്നിമാഞ്ഞത് സിദ്ധുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ പിടിച്ചെടുത്തു..അതിന്റെ ധൈര്യത്തിൽ ഇത്തിരി മുന്നോട്ട് പോവാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു..