സിദ്ധു അവളുടെ മാറിലെ ഗോളങ്ങളെ മൃദുലമായി അമർത്തി.. നീതു അവളുടെ നാവിനെ അവനിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശക്തമായി നിശ്വസിച്ചു…അവന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ അവളുടെ പൂമൊട്ട് വിറകൊണ്ടു.. സ്വയം മറന്നുകൊണ്ട് അവൻ അവളിലേക്ക് പടർന്നു കയറി…
നീതു അതിനോട് സഹകരിക്കാതെ എന്നാൽ എതിർക്കാതെയും സ്വപ്നത്തിലെന്ന പോലെ നിന്നു…
സമയമോ സന്ദർഭമോ സ്ഥലമോ മറന്ന് പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ചരടെന്ന പോൽ അവർ ഒഴുകി..
സിദ്ധുവും മറ്റൊരു ലോകത്തിലായിരുന്നു..
സിതാരയുടെ ഉടലിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേരാനെന്ന വണ്ണം അവന്റെ ആത്മാവ് കുതിച്ചു..
“സിത്തൂ….”
അവളുടെ നയനങ്ങളിൽ മുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ അർദ്രമായി വിളിച്ചു..
ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്നെന്ന വണ്ണം നീതു ഞെട്ടി… അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ കയ്യിൽ ആള്ളിപ്പിടിച്ചു….
സുഖത്തിന്റെ പറുദീസയിൽ നിന്നും നരകത്തിലെ തിളച്ച എണ്ണയിലേക്ക് വീണാലെന്ന വണ്ണം അവൾ ഉരുകിയൊലിച്ചു… കണ്ണിൽ നിന്നും നീർതുള്ളികൾ ചാലിട്ടൊഴുകി…
പെട്ടെന്നുള്ള അവളുടെ മാറ്റത്തിൽ അമ്പരന്ന സിദ്ധു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..
അവനെ എരിയുന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കികൊണ്ട് അവൾ അവൻ മറുക് ആയി വെച്ച പൊട്ടിനെ പറിച്ചെടുത്തു താഴെക്കെറിഞ്ഞു…തികട്ടി വന്ന കരച്ചിലിനെ ചുണ്ടാൽ പൂട്ടി കൈ കൊണ്ട് മറച്ചു നിന്നു തേങ്ങി…
സിദ്ധുവിന് അബദ്ധം മനസിലായി… സിതാരയല്ല തന്റെ മുൻപിൽ ഉള്ളത് നീതുവാണ്.. അവൾക്കും ഒരു മനസുണ്ട്… പിന്നെയും തെറ്റ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു…!!
അവന്റെ തല താഴ്ന്നു…
” സോറി….. ”
അവൻ വിക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അവളുടെ കരച്ചിൽ പുറത്തേക്ക് ചാടി.. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സിദ്ധു അവളെ തന്റെ മാറോടു ചേർത്തു പിടിച്ചു… അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണു ശബ്ദമടക്കി കരഞ്ഞു… ആ കണ്ണീർ വീണു അവന്റെ ഉള്ളം വെന്തു… അവളെ ചേർത്തുപ്പിടിച്ചു തേങ്ങൽ കുറയുന്നത് വരെ അവൻ ആ നിൽപ്പ് നിന്നു..