ആനിയുടെ ഗര്‍ഭകാലം [സ്മിത]

Posted by

“മമ്മിയെ എത്രയോ പേര് ലൈനടിക്കുന്നുണ്ട്…എന്റെ അറിവില്തന്നെ എത്രയോ പേര്! മമ്മിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരാളെ, ശരിക്കും വിശ്വാസമുള്ളയാളെ, അയാടെ കൂടെ അങ്ങ് കാര്യം സാധിക്കുന്നെ! ഞാനില്ലേ അതൊക്കെ കോണ്‍ഫിഡന്‍ഷ്യലായി സൂക്ഷിക്കാന്‍!”

“ഒരെണ്ണം ഞാന്‍അങ്ങ് വെച്ചു തരും!”

മമ്മി പെട്ടെന്ന് ശബ്ദമുയര്‍ത്തി.

“നീയെന്നാ എനിക്ക് പിമ്പ് പണി എടുക്കാന്‍പോകുവാണോ? ഏത് നേരത്താ നിന്നോട് ഒന്ന് മനസ്സ് തുറക്കാന്‍ഞാന്‍തീരുമാനിച്ചേ എന്‍റെ ഈശോയെ?”

മമ്മി എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ഭാവിച്ചു.

“ഇതെവിടെപ്പോകുവാ?”

ഞാന്‍ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ചോദിച്ചു.

“ഇനി എന്തിനാ ഞാന്‍നിന്നോട് എന്തേലും പറയുന്നേ? എടാ പട്ടീ, എനിക്ക് ഏതേലും ഒരുത്തന്‍റെ പൊറകെ പൊയി കഴപ്പ് തീര്‍ക്കുന്ന കാര്യമല്ല പറഞ്ഞത്..എനിക്ക് എപ്പോഴും എന്‍റെ കൂടെ എന്‍റെത് മാത്രമായി…നിന്നോടോന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല..മൊബൈലിലെ ഓരോ സീനും കണ്ട് അതിനപ്പുറമൊന്നുമില്ല എന്ന് കരുതുന്ന നിന്നെപ്പോലെയുള്ളോരോട് മനസ്സിലെവിഷമം പറഞ്ഞ എന്നെപ്പിടിച്ച് ചവിട്ടിയാ മതിയല്ലോ!”

കാര്യം ഞാന്‍സെന്‍റ്റി ടൈപ്പ് ഒന്നുമല്ല.
എന്നാലും മമ്മി പറഞ്ഞ അവസാനത്തെ വാക്കുകള്‍എന്‍റെ കണ്ണു നിറയിച്ചു.
മമ്മിയുടെ വിഷമങ്ങളൊന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍കഴിവില്ലാത്തവന്‍എന്നല്ലേ അതിനര്‍ത്ഥം? അതൊന്നും സഹിക്കാനുള്ള മനക്കട്ടിയൊന്നുമെനിക്കില്ല.

എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍നിറഞ്ഞത് കണ്ട് മമ്മി വീണ്ടും എന്‍റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“കുട്ടാ, ഞാന്‍മോനെ വിഷമിപ്പിക്കാന്‍പറഞ്ഞതല്ല…”

മമ്മി വീണ്ടും എന്നോടൊപ്പം കിടന്നു.

“നെനക്കെ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍പറ്റൂ കുട്ടാ…”

മമ്മി കീഴ്ത്താടി എന്‍റെ തോളില്‍അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അല്‍പ്പം കൂടി ഒന്ന് തെളിച്ചു പറഞ്ഞെ മമ്മി…”

എന്‍റെ ചങ്കിടിക്കാന്‍തുടങ്ങിയത് ഞാന്‍മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *