Posted by കത്തുന്ന വെയിലിലൂടെ നടന്ന് സാറിന്റെ ക്യാബിന് മുന്നിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും അമൃത വല്ലാതെ വിയർത്തിരുന്നു. ആ സ്ലീവ്ലെസ്സ് ബ്ലൗസിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത തോളുകളും വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന് തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ ഒരു പെണ്ണിന്റെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധമല്ല അപ്പോൾ അവളിൽ നിന്നും ഉയർന്നത്; മറിച്ച്, ഒരു നായർ സ്ത്രീയുടെ തനതായ മദാലസമായ ഗന്ധമായിരുന്നു.
അമൃതയുടെ കൊഴുത്ത കക്ഷങ്ങൾ വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞ് ബ്ലൗസിലൊട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. ആ വിയർപ്പിന് വല്ലാത്തൊരു കാമഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു (musky scent). പിൻഭാഗത്തെ പ്ലഗ് നൽകുന്ന വിങ്ങലും നടത്തത്തിന്റെ ആയാസവും കാരണം അവളുടെ നെറ്റിയിലും മാറിടങ്ങൾക്കിടയിലും വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.
ഓരോ തവണ കൈകൾ അനക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നും ആ കൊഴുത്ത വിയർപ്പിന്റെയും അവൾ തേച്ച ചന്ദനത്തിന്റെയും മണം കലർന്ന് ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരി അവിടെ പടർത്തി.
അവൾ പതുക്കെ സാറിന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു. ക്യാബിന് മുന്നിൽ എത്തുന്തോറും അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി വന്നു. അവൾ ആ വാതിലിൽ പതുക്കെ മുട്ടി..
അവൾ പതുക്കെ ക്യാബിൻ വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു. അകത്ത് പ്രസാദ് സാർ സിഗരറ്റ് വലിച്ചുകൊണ്ട് അവളെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. മുറിയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിലും അമൃതയുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രസാദ് സാർ: (അവളുടെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന രൂപം ആപാദചൂഡം നോക്കിക്കൊണ്ട്) “വന്നോ… താൻ വല്ലാതെ വിയർത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ അമൃതേ. നിന്റെ ആ ശരീരത്തിന്റെ മണം ഇവിടം വരെ എത്തുന്നുണ്ട്.”