ശ്രീദേവി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ശ്രീദേവി: “നീ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല മോളേ. ചതിക്കപ്പെട്ടത് നീയാണ്. എന്റെ മോൾ പാവമാണ്. നീ ഇനി ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട. അമ്മ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. നമുക്ക് എല്ലാം മറന്ന് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാം.”
അമൃത അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ചു കിടന്നു. തന്റെ രഹസ്യങ്ങളെല്ലാം മനസ്സിൽ കുഴിച്ചുമൂടി ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനാകാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, മുറിയുടെ കോണിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ ബാഗിനുള്ളിൽ പ്രസാദ് സാർ കൊടുത്ത ആ ഗിഫ്റ്റ് ഒരു ഭീഷണിയായി അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഇരുണ്ട ഓർമ്മകളെ മായ്ച്ചുകളയാൻ അമൃതയ്ക്ക് കഴിയുമോ?
അമൃതയുടെ ജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു അധ്യായം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. പ്രസാദ് ആയിട്ടുള്ള ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അവൾ പൂർണ്ണമായും ഉൾവലിഞ്ഞു. പഠനത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഒരു പാവം കുട്ടിയായി അവൾ ജീവിച്ചു. ആ ട്രോമയിൽ നിന്നും പുറത്തുവരാൻ അവൾ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു. ആ സമയത്താണ് വിനയൻ (വിനു) അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസമായി മാറുന്നത്.
അമൃതയുടെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും കേൾക്കാനും അവളെ ചേർത്തുപിടിക്കാനും വിനു മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കാലക്രമേണ വിനുവിന് അവളോട് തോന്നിയത് വെറുമൊരു സൗഹൃദമല്ല, മറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള പ്രണയമായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു, അത് അവൾക്കും അറിയാം, പക്ഷെ അമൃതയ്ക്ക് അപ്പോഴും പ്രണയത്തോട് ഒരുതരം പേടിയായിരുന്നു.
കോളേജ് പഠനം അവസാനിച്ച ദിവസം വിനു തന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം അവളോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു.