Posted by
അമ്മൂസ്: “വിനു… നീ പറഞ്ഞത്… അർജുൻ പറഞ്ഞ ആ കാര്യം…”
വിനയൻ തല ഉയർത്തി.
“അതിനെക്കുറിച്ചാണോ?”
അമ്മൂസ്:“അതെ.”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മൂസ്: “എനിക്ക് അത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവൻ എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം പറയാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടു?”
“അർജുൻ അങ്ങനെയൊരു ആളാണ്, അമ്മൂ. അവനു നാട്ടിൽ കുറെ ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ട്, മിക്കതും കല്യാണം കഴിഞ്ഞവർ, അവനു അതൊരു ഹോബി ആണ്”
വിനയൻ പതിയെ പറഞ്ഞു.
“അവന് പണവും ബന്ധങ്ങളും എല്ലാം ഇടപാടുകളാണ്.”
അമ്മൂസ്: “പക്ഷേ ഞാൻ ഒരു ഇടപാട് അല്ല.”
അമ്മു കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി.
അമ്മൂസ്: “ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയാണ്.”
“അതെ.”
വിനയൻ ശ്വാസം വിട്ടു.
“അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത് നിന്നോട് മറച്ചുവയ്ക്കാതിരുന്നത്.”
അമ്മൂസ്: “നീ… നീ എന്ത് മറുപടി കൊടുത്തു?”
അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവളുടെ തുടയിടുക്കിൽ നേരിയ നീരുറവ പൊട്ടി
വിനയൻ ഒന്ന് നിശ്ശബ്ദനായി.
“ഞാൻ പറഞ്ഞു… ഇത് നിന്റെ തീരുമാനമാണെന്ന്.”
അമ്മു ഒന്ന് ചരിഞ്ഞ് കിടന്നു.
അമ്മൂസ്: “അവന് നമ്മളെ സഹായിക്കണം എങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും വഴിയില്ലേ? ഇതാണോ ഒരേയൊരു വഴി?”
“അവന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ…ഭാര്യയെ ഭർത്താവ് അറിയേ കളിക്കുക അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ സ്വർഗം”
വിനയൻ വാക്കുകൾ തിരഞ്ഞു.
“ഇതാണ് അവന്റെ ‘ആവശ്യം’.”
അമ്മു ചിരിച്ചു—പക്ഷേ അത് സന്തോഷം കൊണ്ടല്ല, അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു കോരിത്തരിപ്പ് അനുഭവപെട്ടു ‘ഭർത്താവ് അറിയേ കളിക്കുക’ എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ