“എന്താ ശാലിനി, നിന്റെ മുഖം ആകെ വല്ലാതിരിക്കുന്നു? പഴയ ആ പ്രസരിപ്പില്ലല്ലോ…” അനന്തു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു.
“അത്… അനന്തു… ഓഫീസിലെ അഖിലിനെ കാണാനില്ല, അതിന്റെ ടെൻഷനിലാണ്…” അവൾ വാക്കുകൾക്ക് വേണ്ടി തപ്പിത്തടഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് അനന്തു തന്റെ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. “അതിനെന്തിനാ നീ വിഷമിക്കുന്നത്? അവൻ സുരക്ഷിതനായി ഒരിടത്തുണ്ട്. നിനക്ക് അവനെ കാണണോ?”
അനന്തു ഫോണിലെ വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. ഇടുക്കിയിലെ ആ ഇരുട്ടറയിൽ, പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെട്ട രൂപത്തിൽ ചങ്ങലയ്ക്കിടയിൽ കിടക്കുന്ന അഖിൽ! ശാലിനി അലറിക്കരയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും അനന്തു അവളുടെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കത്തുന്ന കനലായിരുന്നു.
“നീ കാമത്തിന് വേണ്ടി വിറ്റത് എന്റെ പ്രാണനെയായിരുന്നു ശാലിനി. നീ സുഖം കണ്ടെത്താൻ തെരഞ്ഞെടുത്ത ആ മുറിയിൽ ഞാൻ സ്ഥാപിച്ച ക്യാമറകൾ നീ കണ്ടില്ലല്ലോ…”
അവൻ അടുത്ത വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. അവളും അഖിലും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ നിമിഷങ്ങൾ! അത് കണ്ടതും ശാലിനി അവന്റെ കാല്ക്കൽ വീണു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. “അനന്തു… എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്… എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റിപ്പോയി… അഖിൽ എന്നെ നിർബന്ധിച്ചതാണ്…”
അനന്തു അവളെ പുച്ഛത്തോടെ തള്ളിമാറ്റി.
“നിന്റെ ഈ കണ്ണീരിന് അഴുക്കിന്റെ മണമാണ് ശാലിനി. അഖിൽ ഇനി പുറംലോകം കാണില്ല. അവനെ ഞാൻ ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലും. നിനക്കുള്ള ശിക്ഷ എന്താണെന്ന് അറിയാമോ? നീ മരിക്കില്ല… പക്ഷേ, നിന്റെ ബാക്കിയുള്ള ജീവിതം ഈ വീഡിയോകൾ ലോകം കാണുമെന്ന ഭയത്തിൽ വേണം ജീവിക്കാൻ.”