Posted by പക്ഷേ, അവർ കരുതിയത് പോലെ ഞാൻ വെറുമൊരു ഗെയിം കളിക്കാരനായിരുന്നില്ല. ആ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിന്റെ നീലവെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ പുതിയ വ്യക്തിത്വം കെട്ടിപ്പടുത്തു.
പകൽ സമയം സ്കൂളിലും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കോഡിംഗിലും ഞാൻ മുഴുകി. പതുക്കെ പതുക്കെ ഞാൻ ചെറിയ പ്രോഗ്രാമുകളും സോഫ്റ്റ്വെയറുകളും നിർമ്മിക്കാൻ പഠിച്ചു. ഇന്റർനെറ്റിന്റെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ‘ബഗ് ബൗണ്ടി’ (Bug Bounty) എന്ന ലോകം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വലിയ കമ്പനികളുടെ വെബ്സൈറ്റുകളിലെയും സോഫ്റ്റ്വെയറുകളിലെയും സുരക്ഷാ പിഴവുകൾ (Bugs) കണ്ടെത്തി അവ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു എന്റെ വിനോദം.
ഓരോ തവണയും ഒരു പിഴവ് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന പ്രതിഫലം ഡോളറുകളിലായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ തന്നെ ഞാൻ പണം സമ്പാദിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, ആ പണം ഞാൻ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. അമ്മയോ വിശ്വനാഥനോ എനിക്ക് തരുന്ന ഓരോ രൂപയും എനിക്ക് തീക്കനൽ പോലെയായിരുന്നു. എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണമായിരുന്നു.
എന്റെ അച്ഛന്റെ മരണത്തിൽ സംശയം തോന്നിയ ഞാൻ പഴയ പോലീസ് റെക്കോർഡുകളിലേക്കും ഡിജിറ്റൽ ആർക്കൈവുകളിലേക്കും ഹാക്ക് ചെയ്തു കയറി…ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകളുടെ ഓരോ അടരുകൾ പൊളിച്ചു മാറ്റുമ്പോഴും ഞാൻ ചെന്നെത്തിയത് വിശ്വനാഥനിലേക്കല്ല, മറിച്ച് പുറത്തുനിന്നുള്ള മറ്റൊരു സംഘത്തിലേക്കായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ ബിസിനസ്സ് പാർട്ണർമാരും അമ്മയുടെ സഹോദരനും ചേർന്ന് അച്ഛനെ ഇല്ലാതാക്കിയത് വിശ്വനാഥന് വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അച്ഛനെയും വിശ്വനാഥനെയും ഒരേപോലെ തകർക്കാൻ അവർ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു.