“എടാ മര്യാദക്ക് നടക്ക്!” എന്ന് ഞാൻ ദേഷ്യം അഭിനയിച്ച് അവനെ ചെറുതായി തട്ടി.
“ക്ഷമിക്കണം” അവൻ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.
“അയ്യേ! നാണമില്ലാത്തവൻ,” ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചു. പക്ഷേ സത്യത്തിൽ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അവരെല്ലാം കൂടുതൽ ധൈര്യശാലികളായി വരുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ക്ലാസ്സിലിരുന്നപ്പോഴും അവർ അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ബഞ്ചിൽ ഞങ്ങൾ അടുത്തടുത്തായിരുന്നു ഇരുന്നത്. ദീപക് എൻ്റെ വലതുവശത്തും പ്രവീൺ അവൻ്റെ അരികിലുമായിരുന്നു.
“ഇന്നലത്തെ ഷോയ്ക്കു ശേഷം നീ എത്ര നേരം കണ്ണാടിയിൽ നിന്നു കറങ്ങി?” പ്രവീൺ എൻ്റെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു.
“പോടാ! ഇനി നീ മിണ്ടിയാൽ ഉണ്ടല്ലോ,” ഞാൻ താക്കീത് ചെയ്യുന്നപോലെ പറഞ്ഞു. അവൻ എൻ്റെ കയ്യിൽ പതിയെ നുള്ളിയിട്ട്, എൻ്റെ ടോപ്പിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“എടാ, നോക്കല്ലേ, ടീച്ചർ കാണും,” ഞാൻ അവനെ തടുത്തു.
“ടീച്ചറോ? ടീച്ചർ അവിടുന്ന് ഒന്നും കാണില്ല,” അവൻ ചിരിച്ചു. എന്നിട് ഊളിലൊട്ടു നൂകീകൊണ്ടിരുന്നു “ഇന്നലെ നീ എത്ര സുന്ദരിയായിരുന്നു… ആ തുടുത്ത് വീർത്ത നിൻ്റെ…” അവൻ വാക്കുകൾ മുഴുമിപ്പിക്കാതെ എൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ഇതുകേട്ട് എൻ്റെ മുഖം വീണ്ടും ചുവന്നു. ഞാൻ എൻ്റെ പുസ്തകം തുറന്ന് മുഖം അതിൽ ഒളിച്ചു.
ഇടവേള സമയത്ത് ഞങ്ങൾ പുറത്ത് കാന്റീനിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പ്രവീൺ ഒരു ഫോട്ടോ കാണിച്ചു. അത് ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ഗ്രൂപ്പ് ഡിപി ആയിരുന്നു. “ഇതൊന്നും മാറ്റുന്നില്ലേടാ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“മാറ്റണോ?,” പ്രവീൺ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.