Posted by
കാത്തിരിപ്പിന്റെ നിമിഷങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ആ പുലരി ഉദിച്ചു. ഓരോ സെക്കൻഡും മിനിറ്റുകൾ പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് ലഗേജുകളുമായി ഞാൻ എയർപോർട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
എയർപോർട്ടിന്റെ തിരക്കുകളിലേക്ക് നടന്നു കയറുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിടച്ചിലായിരുന്നു.
ചെക്ക്-ഇൻ കഴിഞ്ഞ് ഫ്ലൈറ്റിൽ കയറി സീറ്റിലിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശരിക്കും ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണെന്ന ബോധം ഉണ്ടായത്.
യുകെയിൽ നിന്നും കേരളത്തിലേക്കുള്ള ആ നീണ്ട യാത്രയിലുടനീളം എന്റെ മനസ്സ് വർഷങ്ങൾ പുറകിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. പച്ചപ്പും പുഴയും നാട്ടിൻപുറത്തെ ആ തണുത്ത കാറ്റും—എത്ര കാലമായി ഞാൻ ഇതൊക്കെ ഒന്ന് അനുഭവിച്ചിട്ട്!
വിമാനത്തിന്റെ ജാലകത്തിലൂടെ താഴെ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന കേരളത്തിന്റെ തീരപ്രദേശം കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിമാനം കൊച്ചി വിമാനത്താവളത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, എന്റെ മണ്ണ് എന്നെ സ്നേഹത്തോടെ വരവേൽക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.
എമിഗ്രേഷൻ നടപടികൾ വേഗത്തിൽ തീർത്ത് ലഗേജ് ബെൽറ്റിൽ നിന്ന് പെട്ടികളുമായി ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ടെർമിനലിന് പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരാളെ മാത്രം തിരഞ്ഞു. പെട്ടെന്നാണ് ആ കാഴ്ചയിൽ എന്റെ ഉടൽ ഒന്നാകെ തറഞ്ഞുപോയത്.
അച്ചു! ദൂരെയൊരു തൂണിനരികെ അവൾ എന്നെയും കാത്തുനിൽക്കുന്നു. ഒരു ഗ്രേ നിറത്തിലുള്ള ഇറുകിയ ഫുൾ സ്ലീവ് ബനിയനും ലോ-വെയ്സ്റ്റ് പാന്റുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ആ ബനിയൻ വല്ലാതെ ഇടുങ്ങിയതായിരുന്നു; അവളുടെ വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും അതിന് പുറത്ത് തെളിഞ്ഞു നിന്നു.