Posted by ജിസ : “നാളെ പോകുന്നുണ്ടാ കോലേജി?”
ഞാൻ : “തീരുമാനിച്ചില്ല”
ജിസ : “ക്ലാസ് കളയേണ്ട, പിന്നെ പാടാകും”
ഞാൻ : “ഉം”
ജിസ : “എന്നാ ഞാൻ ഫോൺ വയ്ക്കട്ടെ?”
ഞാൻ : “ജിസയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ എന്നോട്?”
ജിസ : “ഇല്ല”
ഞാൻ : “എങ്കിൽ ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ”
ജിസ : “പറഞ്ഞോളീ”
ഞാൻ : “ചേച്ചി പറഞ്ഞു ജിസ എന്റെ കാര്യവും എപ്പോഴും തിരക്കും എന്ന്, നേരാണോ?”
അവളൊന്ന് പരുങ്ങിയതു പോലെ തോന്നി. പെട്ടെന്ന് മറുപടിയില്ല.
ജിസ : “എപ്പോഴും തിരക്കിയൊന്നുമില്ല…”
ഞാൻ : “പിന്നെ?”
ജിസ : “നിന്നെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചായിരുന്നു”
ഞാൻ : “അപ്പോൾ അവളു പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്”
ജിസ : “അങ്ങിനൊന്നും ചോയ്ച്ചതല്ല”
ഞാൻ : “പിന്നെ?”
ജിസ : “ബെർതേ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കേണ്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ച് ചോദിച്ചിരിക്കിണ്”
ഞാൻ : “അത്രേ ഉള്ളൂ”
ജിസ : “ഹും”
ഞാൻ : “ഉറപ്പാ”
ജിസ : “അതെന്താ അങ്ങിനൊരു ചോദ്യം? വെറുതെ നീ എന്തെടുക്കുവാ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചു”
ഞാൻ : “എന്തിനാ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നേ?”
ജിസ : “അയലോക്കത്തുള്ള മൊഞ്ചുള്ള ഒരു ആമ്പിറന്നോനല്ലേ എന്ന് കരുതി”
ഞാൻ ഞെട്ടി! അവൾ തിരിച്ചെനിക്കിട്ട് വച്ചിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ : “എനിക്കിട്ട് താങ്ങി”
ജിസ : “അങ്ങിനൊന്നൂല്യ സത്യം പറഞ്ഞതാ, ഞാ ഫോൺ ബെയ്ക്കട്ടെ” അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ മുത്തുകൾ പൊഴിയുന്നു.
ഞാൻ : “ഫോൺ വയ്ക്കാൻ മടിയാണെന്ന് പറ”
ജിസ : “എനിക്ക് മടിയൊന്നുമില്ല”
ഞാൻ : “ങേ മടിയില്ലാത്ത മനുഷ്യനാ”
ജിസ : “ങാ എനിക്ക് ഫോൺവയ്ക്കാൻ മടിയില്ലാ എന്ന്”
ഞാൻ : “ശ്ശെ ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു”
ജിസ : “എന്തേ?”
ഞാൻ : “മടിയില്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ”
ജിസ : “അതിലെന്തിരിക്കണ്?”
ഞാൻ : “ഒന്നുമില്ല”
ജിസ : “ങൂഹും, എനിക്ക് തിരിഞ്ഞില്ല”
ഞാൻ : “പൊട്ടി”
ജിസ : “ഞാമ്പൊട്ടിയല്ല”
ഞാൻ : “അല്ല”
ജിസ : “ഞാൻ ഫോൺ വയ്ക്കുകയാ”