എൻ്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ പ്രവർത്തിയിൽ ‘രാഘവൻ’ ഒന്ന് പകച്ചു, അതുപോലെ ‘മാളു പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു, നമ്മുടെ രണ്ടു പേരുടെയും മുഖത്തേക്കു ഒരു പകപ്പോടെ മാറി മാറി നോക്കി,,,
ഞാൻ ആ ഷോക്കിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് മുക്തി നേടിയില്ലെങ്കിലും, ‘രാഘവൻ’ പെട്ടെന്ന് തന്നെ സമനില വീണ്ടെടുത്തു!
രാഘവൻ മാളുവിനോടായി അല്പം വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു
“അത്, അത് മോളെ,, അയ്യർ സാർ നിങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും മുകളിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാൻ പറഞ്ഞു,, നിങ്ങൾ രണ്ടാളെയും കൊണ്ട് എന്തോ ആവശ്യം ഉണ്ടത്രേ,,”
നിഷ്കളങ്കയായ ‘മാളു’ “ആഹ്,, ഞങ്ങൾ വന്നേക്കാം” എന്ന് പെട്ടെന്ന് മറുപടി കൊടുത്തെങ്കിലും, അപകടം മണത്ത ഞാൻ വേഗം തന്നെ അതിനെ എതിർത്തു.
ഞാൻ: “എന്തിനു?,, ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് എന്ത് ആവശ്യം? ഞങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ വരാൻ സാധിക്കില്ല” എന്ന് മടിക്കാതെ പറഞ്ഞു!
എൻ്റെ ആ മറുപടി കേട്ടതും ‘രാഘവൻ’ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു, ശേഷം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി,,
“ഓഹ്,, ഞാൻ ആരെയും നിർബന്ധിക്കാൻ ഒന്നും പോണില്ല, എന്നെ ഏല്പിച്ച കാര്യം ഞാൻ നിങ്ങളോടു വന്നു പറഞ്ഞെന്നു മാത്രം,,”
അൽപ സമയത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം ‘രാഘവൻ’ മാളുവിനോടായി ചോദിച്ചു
“നിൻ്റെയും തീരുമാനം അത് തന്നെയാണോ?”
‘മാളു’ ആദ്യം ഒന്ന് പരുങ്ങി, പിന്നെ കുറച്ചു നേരം എൻ്റെ മുഖത്തേക്കു ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നതിനു ശേഷം, രാഘവനോടായി പറഞ്ഞു,,
“കിച്ചുവേട്ടൻറെ അച്ഛൻ പോയിക്കോളൂ, ഞങ്ങൾ ഉടൻ വന്നേക്കാം”