“അതെ അങ്കിൾ,,, എന്നിട്ട് അറിയുവോ? ഈ ചിത്രേച്ചി എന്നെ തോൽപ്പിച്ച് കളഞ്ഞു”
ഓ,, അതെയോ,, അതിപ്പോ ചിത്ര മോളെ കണ്ടാ തന്നെ അറിയാലോ, ഭയങ്കര മിടുക്കി ആണെന്ന് (അതും പറഞ്ഞു അയ്യർ സാർ എന്നെ ആപാദചൂഡം ഒന്ന് നോക്കി, എന്തോ അയാളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് തൊലി ഉരിയുന്നതു പോലെ തോന്നി)
അയ്യർ സാർ തുടർന്നു,,
ഈ അയ്യരുടെ മോളുടെ കല്യാണത്തിന് വന്നിട്ട്, ഇത്രയും നന്നായി നൃത്തം ചെയ്ത നിങ്ങൾക്കു എന്തെങ്കിലും സമ്മാനങ്ങൾ തരാതെ വിട്ടാൽ അത് അങ്കിളിനു കുറച്ചിൽ അല്ലയോ?? അപ്പൊ ആ സമ്മാനം തരാൻ വേണ്ടിയാ ഇപ്പൊ നിങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ടു വിളിപ്പിച്ചേ!!
അയ്യർ സാറിൻറെ ആ വാഗ്ദാനം കേട്ടതും ‘മാളു’ നിറപുഞ്ചിരിയോടെയും,അല്പം അഹങ്കാരത്തോടെയും എൻ്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി, ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നത് നന്നായില്ലേ എന്ന് എന്നോട് ചോദിക്കുന്ന കണക്കെ!
സത്യത്തിൽ അയ്യർ സാറിൻറെ ആ വാക്കുകളിൽ ഞാനും തെല്ലൊന്നു ആശ്വസിച്ചിരുന്നു, സമ്മാനം എന്ത് തന്നെ ആയാലും വേണ്ടില്ല, അതും വാങ്ങിച്ചു പെട്ടെന്ന് ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാം എന്ന് മാത്രമാണ് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്!
പക്ഷെ, അയ്യർ സാറിൻറെ അടുത്ത വാക്കുകൾ എൻ്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളെയും തകിടം മറിക്കുന്നവ ആയിരുന്നു!
അയ്യർ: ദേ,, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കുട്ടിയോൾക്കു സമ്മാനങ്ങൾ തരാൻ തയ്യാറായി നില്കയാണ്, പക്ഷെ അതിനു മുമ്പ് ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾ രണ്ടാളുടെയും ഡാൻസ് കാണണം എന്ന് വല്ലാത്ത ഒരു കൊതി, അങ്ങനെ ആകുമ്പോൾ മാളുവിന് ഒരു അവസരവും കൂടി ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും!