Posted by
തളർച്ചയുടെയും വേദനയുടെയും അങ്ങേ അറ്റത്ത് എപ്പോഴോ ചിത്രയ്ക്ക് ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു..
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വാതിലിൽ ആരോ തുടർച്ചയായി തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് അവൾ കണ്ണ് തുറന്നത്…
എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ശരീരമാകമാനം വല്ലാത്ത വേദന… പൂറിലും ഗുദത്തിലും ഒരുപോലെ നീറ്റൽ…
താൻ ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണ നഗ്നയായിട്ടാണ് കിടക്കുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും രാത്രിയിലെ ആ കറുത്ത ഓർമ്മകൾ ഒരു ഇരമ്പലോടെ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി…
ഭയത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ, തൊട്ടടുത്ത് മഹിയേട്ടൻ യാതൊന്നുമറിയാതെ ശാന്തമായി കിടന്നുറങ്ങുന്നു… ആ കാഴ്ച അവളുടെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാരം നിറച്ചു.
തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഈ പാടുകളും കരുവാളിപ്പും കണ്ടാൽ മഹിയേട്ടനോട് എന്ത് മറുപടി പറയും?
അയാൾ ഉണരുന്നതിന് മുമ്പ് വസ്ത്രം ധരിക്കണമെന്ന വാശിയോടെ അവൾ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു…
വാതിലിൽ വീണ്ടും മുട്ടു കേട്ടു. പരിഭ്രാന്തിയോടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കായി തിരഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾ ആ സത്യം ഓർത്തത്,,, രാത്രിയിൽ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നനവ് മാറാനായി രാകേഷ് ബാൽക്കണിയിൽ കൊണ്ടുപോയി വെച്ചിരിക്കുകയാണ്!
ഒരു തരി തുണിപോലും മുറിയിലില്ല. പുറത്ത് നിൽക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് അറിയാതെ, ഒരു കൈകൊണ്ട് മാറിലും മറുകൈ കൊണ്ട് പൂറിലും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു ചിത്ര സ്തംഭിച്ചു നിന്നു…
പതിയെ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു… ചിത്രയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിലയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി…