പക്ഷേ അകത്തേക്ക് വന്നത് കിച്ചുവായിരുന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് അവന്റെ കൈകളിൽ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. നനവ് മാറി ഉണങ്ങിയ വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ ചിത്രയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി…
അവൾക്ക് അവനോട് സ്നേഹവും നന്ദിയും കൂടി വന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്…
പക്ഷേ, വസ്ത്രങ്ങൾ അവൾക്ക് കൈമാറുമ്പോൾ കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ തെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല… അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു പരാതി നിഴലിച്ചിരുന്നു. രാത്രിയിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ നഗ്നയായി നിന്നതും, അവരോടെല്ലാം സഹകരിച്ചതും കണ്ട അവന്, ഒരുപക്ഷേ തനിക്ക് മാത്രം ഒന്നും കിട്ടിയില്ലല്ലോ എന്നൊരു തോന്നൽ ഉണ്ടായതുപോലെ ചിത്രയ്ക്ക് തോന്നി…
“എല്ലാവർക്കും കൊടുത്തു, എനിക്കൊന്നും തന്നില്ലല്ലോ” എന്ന് വാക്കുകൾ ഇല്ലാതെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചോദിക്കുന്നതായി അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു…
ആ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ വസ്ത്രം വാങ്ങി അവൾ വേഗം ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടി…
ബാത്റൂമിൽ കയറി വസ്ത്രം ധരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് കതകിൽ വീണ്ടും ആരോ മുട്ടുന്നത് ചിത്ര കേട്ടത്. അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി വിറച്ചു…
“ചേച്ചി … ഞാൻ അകത്തേക്ക് വന്നോട്ടെ?” പുറത്ത് കിച്ചുവിന്റെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിലുള്ള ചോദ്യമായിരുന്നു അത്…
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത സംഘർഷം ഉടലെടുത്തു. രാത്രി മുഴുവൻ അവന്റെ അച്ഛനും കൂട്ടുകാരും തന്നെ പിച്ചിചീന്തിയപ്പോൾ എല്ലാം കണ്ടു നിന്നവനാണ് അവൻ. എല്ലാവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയ തനിക്ക്, കിച്ചുവിനെ മാത്രം നിരാശനാക്കുന്നതിൽ എവിടെയോ ഒരു നീതികേട് തോന്നി… എങ്കിലും തൊട്ടടുത്ത് ബെഡിൽ മഹിയേട്ടൻ ഏതു നിമിഷവും ഉണരാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന ഓർത്തപ്പോൾ അവൾ വല്ലാതെ ഭയക്കുകയും ചെയ്തു..