Posted by
ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരി, ആ തടസ്സത്തോടുള്ള ഒരുതരം ദേഷ്യമാണ് അവളുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞത്…
രാകേഷ് തന്റെ പ്രവർത്തി നിർത്തിയിരുന്നില്ല. അവൻ തന്റെ താളത്തിൽ തുടരുമ്പോഴും, ചിത്ര വളരെ സമചിത്തതയോടെ ആ കുട്ടിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. “മോളേ… ചേച്ചി ഇതാ വരുന്നു. താഴെ പോയി ഇരിക്കൂ, നമുക്ക് കളിക്കാം,” എന്ന് കൊഞ്ചിച്ച് പറഞ്ഞ് അവൾ ആ കുട്ടിയെ അവിടെ നിന്നും ഒഴിവാക്കി…
കുട്ടി പുറത്തിറങ്ങിയതും ചിത്ര വേഗം രാകേഷിനെ നോക്കി. “വേഗം… വേഗം തീർക്കൂ!” അവൾ ആവേശത്തോടെയും പരിഭ്രമത്തോടെയും മന്ത്രിച്ചു. ആ അപ്രതീക്ഷിത സംഭവം അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെയും ഭയത്തെയും ഒരുപോലെ ഉണർത്തിയിരുന്നു…
രാകേഷ് തന്റെ വേഗത കൂട്ടി… ചിത്രയുടെ ശീല്കാരങ്ങൾ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും വാതിൽ തുറക്കപ്പെടുന്ന ശബ്ദം അവർ കേട്ടു. ആരോ അകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നു…
”ആ കുട്ടി തന്നെയാകും വീണ്ടും വന്നത്…” ചിത്രയും രാകേഷും ഒരുപോലെ കരുതി…
രാകേഷ് തന്റെ ചലനങ്ങൾ നിർത്തിയില്ല, ചിത്രയാകട്ടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കാതെ ആ സുഖത്തിൽ മുഴുകി കിടന്നു…
ലോകം മറന്ന് അവർ പരസ്പരം ഇഴുകിച്ചേർന്നു… ഒടുവിൽ, സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തി രാകേഷ് ശാന്തനായപ്പോൾ, ചിത്ര ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു…
വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസത്തോടെയും സംതൃപ്തിയോടെയും അവൾ പതുക്കെ തല തിരിച്ചു നോക്കി…
പക്ഷേ, ആ നിമിഷം അവളുടെ രക്തം മരവിച്ചുപോയി…