Posted by വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നത് ആ കുട്ടിയല്ലായിരുന്നു. തങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിർവികാരയായി നിൽക്കുന്ന പാർവ്വതിയമ്മ!
ചിത്രയുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു… നഗ്നനായി തന്റെ മേൽ കിടക്കുന്ന രാകേഷിനെയും, അയാളെ സ്വീകരിച്ചു കിടക്കുന്ന തന്നെയും പാർവതിയമ്മ കണ്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു…
പാർവതിയമ്മയുടെ കൈയ്യിൽ ആ മുല്ലപ്പൂക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു… സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ച് മുകളിലേക്ക് വിട്ട അതേ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ, എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും താൻ നഗ്നയാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു…
പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ നോട്ടം കണ്ടതും രാകേഷ് ആകെ പതറിപ്പോയി. നേരിടാൻ പോലുമുള്ള ധൈര്യമില്ലാതെ അവൻ തറയിൽ കിടന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ വാരിയെടുത്ത്, വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഓടി…
ചിത്രയാകട്ടെ, ഭൂമി പിളർന്ന് താഴേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോയി…
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവൾ സാരി നേരെയാക്കി താഴേക്കിട്ടു. അലങ്കോലമായ മുടിയും വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിയ മുഖവുമായി അവൾ പാർവ്വതിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു നിന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു…
”പാർവ്വതിയമ്മേ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം… ഞാൻ… ഞാൻ അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാ…” വിങ്ങലുകൾക്കിടയിൽ അവൾ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി…
തനിക്ക് നേരെ വലിയൊരു ശാപവാക്കോ അല്ലെങ്കിൽ മഹിയേട്ടനെ വിളിച്ചുള്ള ബഹളമോ ആണ് അവൾ കാത്തിരുന്നത്…
എന്നാൽ പാർവ്വതിയമ്മ ശാന്തയായിരുന്നു. അവർ പതുക്കെ നടന്ന് ചിത്രയുടെ അരികിലെത്തി…