അവള് എന്നെ കണ്ടു. ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് പുഞ്ചിരിയാണോ അതോ റോസാ പൂവാണോ…അറിയില്ല.
എനിക്കെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഞാന് മുഖം കുനിച്ചു,
അവള് എനിക്കരികില് വന്നിരുന്നു.
ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ മടിയില് നിന്നും ബുക്കെടുത്ത് മറിച്ചു നോക്കി. ആ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ വിരലോടിച്ചു.
ഞാന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുനിഞ്ഞു തന്നെ ഇരുന്നു. അവളുടെ സാമീപ്യം മുന്പെങ്ങും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ലാത്ത പോലെ വികാര തള്ളിച്ച എന്നില് ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവളെ കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെന്ന് എന്റെ കൈകളും ശരീരവും ആശിച്ചു. പക്ഷെ ഹൃദയം വിലക്കി. അതെ ഹൃദയം തന്നെ യാതൊരു ദയയും ഇല്ലാതെ എന്റെ കുട്ടനിലേക്ക് രക്തം പമ്പ് ചെയ്തു കയറ്റി.
അകത്തോന്നുമിടാതെ വെറും ഷോട്സ് മാത്രം ഇട്ടു കൊണ്ട് ഇവിടെ വന്നിരിക്കാന് തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ഞാന് ശപിച്ചു.
എന്റെ മടിയിലേക്ക് തിരികെ ബുക്ക് വച്ച അവള് ഒരു നിമിഷം അത് മാറ്റി.
എന്റെ വികാരതള്ളിച്ച അവള് കണ്ടെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
ഞാന് പെട്ടെന്ന് ബുക്ക് വാങ്ങിച്ചു മടിയില് വച്ചു.
അവളുടെ മുഖത്ത് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത ഒരു ഭാവപ്പകര്ച്ച. എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവള് നോക്കി.
അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടുകള് വിറയ്ക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു. ആ കീഴ്ച്ചുണ്ടിലെ രോമങ്ങള് എഴുന്നെല്ക്കുന്നതും ഞാന് കണ്ടു. എനിക്ക് ആ ചുണ്ടുകളെ ചപ്പി വലിക്കണമെന്ന് തോന്നി.
പെട്ടെന്നൊരു ഫാസ്റ്റ് ട്രെയിന് ഞങ്ങളെ കടന്നു പോയി. (മുംബൈ ലോക്കല് ട്രെയിനില് ഫാസ്റ്റ് ട്രെയിനും സ്ലോ ട്രെയിനും ഉണ്ട്. ഫാസ്റ്റ് ട്രെയിന് മെയിന് സ്റ്റോപ്പില് മാത്രമേ നിര്തുല്ല്. കാണ്ടി വലി മെയിന് സ്ടോപ് അല്ല).
എന്റെ വികാരം പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു. ട്രെയിനിന്റെ ഇരമ്പല് ശില്പയിലേക്ക് എന്നെ എത്തിച്ചു.
എങ്കിലും അവളെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാന് ചോദിച്ചു.
നീയെന്താ ഇവിടെ?
ഞാന് ഓഫിസില് പോകാന് വന്നതാ. ഇന്ന് ചെല്ലാന് മേടം പറഞ്ഞിരുന്നു.