ഫിദ [അനാമിക]

“ഫുഡ്‌ വേസ്റ്റ് ആക്കരുത്”

“മ്മ് ” അവളൊന്ന് മൂളികൊണ്ട് അവനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി എണീറ്റുപോയി..അവൾ പോയതും അവനൊളിപ്പിച്ചയാ കള്ളച്ചിരി കൂടുതൽ വിടർന്നു…

ദിവസങ്ങൾ കടന്ന്പോയി….

തോമചേട്ടനുമായും മെരിച്ചേട്ടത്തിയുമായി വല്യ അടുപ്പമൊന്നും ആയില്ലെങ്കിലും അവർ പറയുമ്പോലെഎല്ലാം അവൾക്കായി

അവൻ എത്തിച്ചുകൊടുത്തു..

അതിനുപകരം കൂടി അവൾ അവരുമായി കൂട്ടായി..റബ്ബർ പാലെടുക്കുമ്പോൾ  വർത്താനം പറഞ്ഞു ചാച്ചാന്ന് വിളിച്ചവൾ തോട്ടത്തിലൂടെ നടന്നു….വയസാംകാലത്തൊരു മകളെ കിട്ടിയതിൽ അവരും സന്തോഷിച്ചു..ആ കിലുക്കാംപെട്ടിയെ ഉള്ളഴിഞ്ഞു സ്നേഹിച്ചു…

വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ചായയുമിട്ട് ആ വലിയ വയറും താങ്ങി അവളവനെ കാത്തിരുന്നു തുടങ്ങി…അവൻ കൊണ്ടുവരുന്ന ചായക്കടയിലെ പഴംപൊരിയും വടയുമെല്ലാം ഭൂരിഭാഗവും അവളുടെയെന്നത്തെ വിശേഷം പറച്ചിലിനിടയിൽ അവൾ

വായിലാക്കുമായിരുന്നു….അവനതൊക്കെ കേട്ടൊരു ചെറു ചിരിയോടെ ഇരിക്കും…ഓരോന്നും പറയുമ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെയെന്ന പോൽ അവളുടെ മുഖത്തു വിരിയുന്ന ഭാവങ്ങളും കണ്ട്….

വർഷങ്ങളുടെ വിരസതക്ക് ഒടുവിൽ കിട്ടിയൊരു കൂട്ട്….

മേരിചേടത്തിയുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ഫിദ യുടെ ഗർഭശുശ്രൂഷ പൊടിപൊടിച്ചു…

കവിളൊക്കെ വണ്ണം വച്ചു തുടുത്തു

മാറിടമെല്ലാം കുഞ്ഞിനെ സ്വീകരിക്കാണെന്ന വണ്ണം മുഴുത്തുവീർത്തു…തട്ടം കൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞാലും മറയാതെ ഉരുണ്ടുന്തിയ നാടൻ പപ്പായ പോലെ അവയങ്ങനെ തലയെടുത്തു നിന്നു….

വാങ്ങിവെച്ച ഡ്രെസ്സുകളെല്ലാം ടൈറ്റ് ആയതോടെ അവൾ മാക്സിയിലേക്ക് മാറി…