ഫിദ [അനാമിക]

അവൾ നാണം കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തിരിന്നു കിടന്ന് കളഞ്ഞു….മുലകളവന്റെ നെഞ്ചിലുരുമ്മി… ശബരിയവളെ ഒരു കൈ കൊണ്ടൊതുക്കി പിടിച്ചു ചാരിയിരുന്നു….അവള് കാണാതെ അരക്കെട്ടിലിരുന്നു വെട്ടുന്ന കുണ്ണയൊന്നു ഞെരിച്ചൊതുക്കിപിടിച്ചു…മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയ്യിട്ട് ബോക്സർ ഇലൂടെ ഉഴിഞ്ഞു….ബോക്സറിന്റെ മുൻവശം നനച്ചിറങ്ങിയ പ്രീകം……

“നീയെന്നാ പെണ്ണേ ഇതൊന്നു കാണുന്നേ…”

“ എന്നാ…” നെഞ്ചിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ ചോദിച്ചു….

“ഒന്നുമില്ല…”

“അതേ…ഇങ്ങനൊന്നും വളഞ്ഞു കുത്തി കിടക്കാൻ പാടില്ലെന്ന….ബെഡിൽ പില്ലോ പോലും വക്കാതെ നീണ്ടു നിവർന്നെ കിടക്കാൻ പറ്റു….”

അവൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടെഴുന്നേറ്റ് ബെഡിലേക്ക്‌ കിടന്നു…

“വേണേൽ ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് കമിഴ്ന്നു കിടന്നോ അമ്മച്ചി വരും മുന്നേ….”

ഇവന് തന്റെ മനസു വായിക്കാനും പറ്റുവോ….മാറിലെ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞപ്പോ ഒന്ന് കമിഴ്ന്നു കിടക്കാൻ കൊതി തോന്നിയിരുന്നു….ഗർഭിണിയായതിൽ പിന്നേ ചെരിഞ്ഞും മലർന്നും മാത്രമാലോ കിടപ്പ്….

ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് ബേബി ബെഡിൽ സുഖമായുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ അവനരികിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു കിടന്നു….

പില്ലോ വക്കാതെ അവൾക്കടുത്തായി അവനും ഇറങ്ങി കിടന്നു…ബെഡിൽ കൈ കുത്തി അതിൽ തലവെച്ചു അവൾക്കുനേരെ ചെരിഞ്ഞു….അവളും അവനെ തന്നെ നോക്കി കിടക്കുന്നു….അവൾ പതിയെ കയ്യുയർത്തി അവന്റെ മീശ തുമ്പൊന്ന് പിരിച്ചുവച്ചു….

“ഇങ്ങനായിരുന്നു ഞാൻ ആദ്യായിട്ട് കാണുമ്പോ…”