എനിക്കാകെ വിഷമമായി അങ്ങനൊന്നും പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് ഞാൻ എന്നെ തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി….!
എങ്ങനാണ് ഒന്ന് ആശ്വസിപിയ്ക്കുക…!
“സോറി മേമേ”..!!!!
ഞാൻ മെല്ലെ ആ തോളിൽ കൈ വച്ചു. പേടിച്ച് പേടിച്ചാണ് വച്ചതു. എപ്പോ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ലല്ലോ….!
അവർ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….!
ഈശ്വരാ പണിയായോ.. ഭീതിയോടെ ഞാനാ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി..ആ കണ്ണുകളിലൊരു നീർതിളക്കം കാണാനുണ്ട് . ബീ..കാം…!
“മേമയ്ക്ക് എന്ത് ശിക്ഷ വേണേലും തന്നോ. പക്ഷെ ഇന്നത്തെ പോലെ മിണ്ടാതിരിയ്ക്കരുത് ഒരിയ്ക്കലും. മേമയ്ക്ക് വേറെ ആരാടാ ഉള്ളത്”..!!!!
ആ കൈ മെല്ലെ എന്റെ കവിളിൽ തലോടി….!
ഇല്ല ഇനി മേമേയോട് മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന പ്രശ്നമില്ല.പക്ഷെ ഞാൻ നേരത്തെ അങ്ങനൊന്നും വിചാരിച്ചിട്ട് കൂടി ഇല്ലായിരുന്നു മേമേ.. എന്നാലും സാരവില്ല അതിന് മുന്നേ ഒക്കെ കുറെ ചീത്ത കേട്ടിരുന്നല്ലോ. ഇതും അതിന്റെ കൂടെ വകയിരുത്താം പോരെ”..!!!!
ഞാനൊരു കള്ള ചിരി പാസാക്കി. അവരെ ഒന്ന് നോർമലാക്കുക എന്ന ഒറ്റ ചിന്തയെ അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…..!
അതിന്റെ ഫലമായി ആ മുഖത്തൊരു നേരിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ പ്രകാശിതമായി….!
“തലവേദന കുറഞ്ഞോ”..!!!
എല്ലാം കലങ്ങി തെളിഞ്ഞ സ്ഥിതിയ്ക്ക് എനിയ്ക്കല്പനേരം സംസാരിച്ചിരിയ്ക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനൊരു തുടക്കാമെന്നോണമാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്…..!