Posted by
“തായോളി ” കൈ ചുരുട്ടി ഞാൻ മേശയിൽ ആഞ്ഞിടിച്ചു.. എന്റെ വിഷമങ്ങൾക്ക് പിന്നെ ഈയാം പാറ്റയുടെ ആയുസ്സെ ഉണ്ടാവൂ… പകരം അവിടെ ആനപ്പക നിറഞ്ഞു.. ഇനിയീ ഭൂമിയിൽ ആരോടും അജയ് നേരും നെറിയും കാട്ടില്ല…
“ആരോടും…?” മനസാക്ഷി മൈരൻ…
“ഇല്ല.. ഒരു കുഞ്ഞിനോടും പോലും…” ഞാൻ മുരണ്ടു..
“അപ്പോൾ സമീറയോടോ?”…
പെട്ടെന്ന് ഒരു നിമിഷം എന്റെ ഹൃദയം ആർദ്രമായി… ആ മുഖം എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയപ്പോൾ ഒരു തരം നിസ്സഹായത പോലെ…
“ഇല്ല… തളരരുത്… അവളും നാളെ ചിലപ്പോൾ കടന്നു പോകും… മനസ്സ് കല്ലാക്കാൻ ശീലിക്കണം… സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം നോക്കുക… അത് മാത്രം മതി… ”
ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു, സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സമീറ കേറി വരുന്നു… എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ പിണക്കം കൊണ്ട് ആ മുഖം വീർപ്പിച്ചു വച്ചു പെണ്ണ് …പിന്നെ സ്റ്റേയർ കേസിന്റെ താഴേക്കു ഇറങ്ങി മാറി നിന്നു.
“ഇവളിൽ നിന്നും തുടങ്ങാം… ഇവളോട് കളവു ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സ് കാണിച്ചാൽ പിന്നെ ആരോടും പറ്റും… ” ഞാൻ പതുക്കെ തിരികെ മുകളിലേക്കു കയറി…
കുറച്ചു നേരം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു, ഞാൻ താഴേക്കു ഇറങ്ങി ചെലില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ സമീറ കേറി വന്നു.
എന്നെ നോക്കാതെ അവൾ അവളുടെ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു സ്റ്റോക്ക് അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്ത് തുടങ്ങി.ഞാൻ പതിയെ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ ടേബിൾ സൈഡിലെത്തി…
“എന്താ പൊന്നേ പിണക്കമാണോ?” ഞാൻ സൗമ്യമായി അവളോട് ചോദിച്ചു. കേട്ട ഭാവമില്ല.