Posted by
“അഹ്… ഫ്മ്മ്മ്… എനിക്ക് വരാറായി… സ്സ്… ഹാ!! അകത്തോഴികടാ!!! സ്സ് ആഹ്!!!” എന്ന് സുഖംകൊണ്ട് പിടയുന്നതും!
അന്നത്തെ ആ കാഴ്ച രാജീവിന്റെ പുരുഷത്വത്തെ തകർത്തു കളഞ്ഞെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ ആ അപകടത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വികാരം ഇരച്ചു കയറി.
കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്നെ രാജീവ് നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ശരണ്യ ആ സാരീ അഴിച്ച് ബ്ലൗസും, പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന വേഷത്തിൽ തന്നെ തിരിഞ്ഞു.
“ഏട്ടാ? സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ട്. “
“എന്തിനു?”
“നമ്മൾ ഇനി ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവറാച്ഛനെ പേടിച്ചു ഒളിവിൽ കഴിയേണ്ടി വരുമോ?”
“എനിക്ക് അറിയില്ലാടി. നമ്മുക്ക് നോക്കാം.
ശരണ്യേ.”
“അഹ്.”
“അന്ന് അവനോടൊപ്പം ഉള്ള നിന്റെ സ്വകാര്യ സമയത്തിൽ പെട്ടെന്നു ഞാൻ കയറി വന്നപ്പോൾ നീ ഇതുപോലെ പേടിച്ചിരുന്നോ?” രാജുവിന്റെ ആ ചോദ്യം അവളുടെ മനസ്സിനെ കീറിമുറിച്ചു.
ശരണ്യ സാരി മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ നിശ്ചലയായി നിന്നു.
“രാജീവേട്ടാ… പ്ലീസ്… നമ്മുകിതിനെ പറ്റി ഇപ്പോൾ തന്നെ സംസാരിക്കണൊ?”
അവൻ എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. എന്നിട്ട് അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈയ്യിട്ടു തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
“പിന്നെ എപ്പോഴാടി?”
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“ഹാ. കുഴപ്പം ഇല്ല. നമ്മുക്ക് എന്നാൽ അതിനെ പറ്റി നാളെ കാലത്ത് സംസാരിക്കാം.”
“മ്മ്….”