അതും പറഞ്ഞ് അരുൺ ആൽമരത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു മാലിനി വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അരുണിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു
അരുൺ അവിടെ ഉള്ള ആൽത്തറയിൽ ഇരുന്നു പണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയത് കാരണം ആവും പകുതിയും പൊളിഞ്ഞ് കിടക്കുകയാണ്
മാലിനി -അരുൺ തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പോരേ
അരുൺ -അപ്പോഴും ഇരിക്കാം
മാലിനി എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി അവന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു എന്നിട്ട് ഫോൺ എടുത്ത് ഓപ്പോളേ വിളിക്കാൻ നോക്കി പക്ഷെ സിമ്മിന് റേഞ്ച് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല
മാലിനി -ഇവിടെ റേഞ്ച് ഇല്ലല്ലോ
അരുൺ -അധികം ആള് വരാത്ത ഏരിയ ആയിരിക്കും
മാലിനി -മ്മ്. നിനക്ക് ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട്
അരുൺ -ഇപ്പോ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല
മാലിനി -പോട്ടെടാ എല്ലാം ശെരിയാകും
അരുൺ -എനിക്ക് ഇപ്പോ എന്തോ ഇതിൽ ഒക്കെ വിശ്വാസം തോന്നുന്നു
മാലിനി -എന്തിൽ
അരുൺ -ഈ നിമിത്തം ജാതകം അതിലൊക്കെ
മാലിനി -അതെന്താ അങ്ങനെ തോന്നാൻ
അരുൺ -ഞാൻ പറയാറില്ലേ ഞാൻ കാണുന്ന സ്വപ്നത്തെ പറ്റി
മാലിനി -ഉവ്വാ
അരുൺ -അതിൽ ഉള്ള പെണ്ണ് മീര അല്ല എന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ
മാലിനി -മ്മ്
അരുൺ -എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആ പെണ്ണ് ആണ് എന്റെ ഭാര്യ ആവാൻ പോകുന്നത് എന്നാ
മാലിനി -ആയിരിക്കും കുറെ നാൾ ആയില്ലേ ആ സ്വപ്നം തന്നെ കാണാൻ
അരുൺ -മ്മ്. ആ മുഖം കൂടി കാണാൻ സാധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചു കൂടി എളുപ്പം ആയെന്നെ
മാലിനി -സമയം ആവുമ്പോൾ അതും തെളിഞ്ഞ് വരും
അരുൺ -ശെരിയാ എല്ലാത്തിനും അതിന്റെതയാ സമയം ഉണ്ട് ദാസാ എന്നല്ലോ പഴമൊഴി
അരുണിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മാലിനി ചിരിച്ചു
മാലിനി -ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ നമ്മുക്ക് പോവണ്ടേ
അരുൺ -പോവാം. എന്തയാലും വന്നത് അല്ലേ നമ്മുക്ക് കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുക്കാം