മാലിനി -നിനക്ക് എന്തടാ ചെറുക്കാ വട്ട് അയ്യോ
അരുൺ -നല്ല രസം ഇല്ലേ അമ്മേ
അതും പറഞ്ഞ് അരുൺ പിന്നെയും കൂവാൻ തുടങ്ങി ഈ തവണ മുൻപത്തെക്കാളും ശബ്ദത്തിലും നേരത്തിലും അവൻ കൂവി
അരുൺ -അമ്മ ഒന്ന് കൂവി നോക്കിയേ നല്ല രസാ
മാലിനി -ഈ ചെറുക്കനെ കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ
അരുൺ -അമ്മ ഒന്ന് കൂവ്
അങ്ങനെ മകന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി മാലിനി കൂവി
മാലിനി -കൂ…..
അവളുടെ ശബ്ദവും അവിടെ പ്രതിധ്വനിച്ചു
അരുൺ -നല്ല രസം ഇല്ലേ
മാലിനി -മ്മ്
അങ്ങനെ മാലിനി പിന്നെയും കൂവാൻ തുടങ്ങി അവളുടെ ശബ്ദം നന്നായി തന്നെ പ്രതിധ്വനിച്ചു. മാലിനി കൂവുന്നതിന്റെ കൂടെ അരുണും കൂവി അവരുടെ ശബ്ദം ആ കാട് മുഴുവൻ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
അരുൺ -ഒരു മത്സരം വെക്കാം ഏറ്റവും ശബ്ദത്തിലും നേരത്തിലും കൂവുന്നവർ ജയിക്കും
മാലിനി -അങ്ങനെ വെറുതെ ജയിച്ചാൽ പോരല്ലോ എന്തെങ്കിലും ബെറ്റ് വേണ്ടേ
അരുൺ -ശരി. ജയിക്കുന്ന ആൾ തോൽക്കുന്ന ആൾ പറയുന്നത് കേൾക്കണം
മാലിനി -സമ്മതിച്ചു
അരുൺ -ആദ്യം ഞാൻ കൂവും
മാലിനി -ശരി
അരുൺ -മ്മ്
അങ്ങനെ അരുൺ സർവ്വശക്തിയും എടുത്ത് കൂവി ഇത് വരെ അവർ കൂവിയതിൽ കൂടുതൽ ശബ്ദവും ദൈർഘ്യവും ഈ കൂവലിന് ആയിരുന്നു. കൂവി കഴിഞ്ഞ് ജയിച്ചു എന്നാ മട്ടിൽ അരുൺ അമ്മയെ നോക്കി പറഞ്ഞു
അരുൺ -ഇനി അമ്മ കൂവ്
മാലിനി -ശരി
അങ്ങനെ മാലിനിയും സർവ്വശക്തിയും എടുത്ത് കൂവി അവളുടെ കൂവലിന് അരുണിന്റെ കൂവലിനെക്കാളും പതിൻ മടങ്ങ് ശബ്ദവും ദൈർഘ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കൂവൽ കേട്ട് അരുൺ ആകെ ഞെട്ടി അങ്ങനെ കൂവി കഴിഞ്ഞ് വിജയ ശ്രീലളിതയായ് മാലിനി മകനെ നോക്കി
മാലിനി -മതിയോ അതോ ഇനിയും കൂവണോ