കണിവെള്ളരികൾ [ഋഷി]

അഴിഞ്ഞ, കറുത്തു മിന്നുന്ന മുടി ആ മുഖം പാതി മറച്ച് എൻ്റെ തോളുകളിൽ പടർന്നിരുന്നു! വശത്ത് മെത്തയിൽ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കൊഴുത്ത പെണ്ണ്. കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി. നെഞ്ചിലിപ്പോൾ കുഞ്ഞനില്ല! എന്നാൽ നീണ്ട വിരലുകൾ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിലിഴയുന്നു… എപ്പോഴാണ് എൻ്റെ ടീഷർട്ടു പൊന്തി മോളിലേക്ക് തിരുകിയത്? ആ വിരൽത്തുമ്പുകൾ, മഴത്തുള്ളിയിറ്റു നിൽക്കുന്ന ഇലത്തുമ്പുകൾപോലെ… മഞ്ഞുപോലെ… മൃദുലമായി എൻ്റെ നെഞ്ചിലാകെയും…. അവിടെ നിന്നും താഴേക്കിഴഞ്ഞ് വയറിലും…പിന്നെ പൊക്കിളിൽ….. മൃദുലമായ സ്പർശം… ഓഹ്… എന്തൊരനുഭൂതിയായിരുന്നു! പൊക്കിളിൽ നിന്നും താഴേക്കൊഴുകുന്ന രോമങ്ങളുടെ ചാലിലൂടെ ആ വിരലുകൾ ചലിച്ചു… ഞാൻ കിടന്നു പുളഞ്ഞു…

എന്നെ നോക്കടാ കുട്ടാ! മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരം. ഞാൻ തല തിരിച്ച് വിടർന്ന കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി. കനിവൂറുന്ന കണ്ണുകൾ… ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടോടാ? പിന്നെയും ആ മധുരിക്കുന്ന സ്വരം. എൻ്റെ കൺപോളകൾ ഭാരം കൊണ്ടു പാതിയടഞ്ഞിരുന്നു… ഇന്ന് ചേച്ചീടൊപ്പം ഒറങ്ങിക്കോടാ മോനൂ… ആ വിരലുകൾ എന്നെ മെല്ലെ തിരിച്ചു കിടത്തി… ചേച്ചി മുന്നിലേക്കു നീങ്ങി ആ നിറഞ്ഞ മുലകളിലേക്ക് എൻ്റെ മുഖം മെല്ലെയമർത്തി… ചൂടും മാംസളതയും ബേബി പൗഡറിൻ്റെ മിനുസവും… പിന്നെ… പിന്നെ മുലപ്പാലിൻ്റെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്ന ഗന്ധവും… എൻ്റെ കണ്ണുകളടഞ്ഞുപോയി… അവസാനത്തെ ഓർമ്മ ആ വിരലുകൾ എൻ്റെ കുണ്ടിക്കു താളം പിടിക്കുന്നതായിരുന്നു..

ഞാനെണീറ്റപ്പോൾ സമയം ഏഴുമണി. ബോധം കെട്ടുറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു… ടീഷർട്ടെപ്പഴോ ഞാനൂരിയെറിഞ്ഞിരുന്നു. പെണ്ണും കുഞ്ഞനുമില്ല. തണുപ്പുള്ള മുറിയിൽ വിശാലമായ മെത്തയിൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം. നല്ല ഉന്മേഷം തോന്നി. ക്ഷീണമൊക്കെ പമ്പകടന്നിരുന്നു…