ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 7 [കബനീനാഥ്]

Posted by

ദേഷ്യം വന്നാൽ പിടിച്ചാൽ കിട്ടാത്ത ആളാണുമ്മ … വാശിയും അക്കാര്യത്തിലുണ്ട് … താനതിന് ദൃക്സാക്ഷിയുമാണ് … ഇനിയുള്ള തന്റെ ചുവടുകൾ സശ്രദ്ധം വേണമെന്ന് അവന്റെ മനസ്സു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ….

ഇനിയൊരു പിണക്കം തനിക്കു താങ്ങാൻ വയ്യ … പിണക്കവും അവഗണനയും എത്രമാത്രം ഭീകരമാണെന്ന് കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് അനുഭവിച്ചതാണ് …  മുംതാസുമ്മയുടെ ആ യാത്രയില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇന്നും വീട്ടിൽ മൗനം തന്നെയായിരിക്കുമെന്ന് ഷാനു ഓർത്തു …

ഇതു മതി … ഇങ്ങനെ പോകട്ടെ … ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും മിണ്ടാം , സംസാരിക്കാം … ചില സമയങ്ങളിൽ ഒന്ന് തൊടുകയെങ്കിലും ആകാമല്ലോ … ഉമ്മയും ഒന്ന് ഉലഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് അവനുറപ്പായിരുന്നു … അത് കാറിൽ വെച്ച് ആ മുഖം വിളിച്ചോതിയതാണ് …

എന്നാലും ചില സമയങ്ങളിൽ തന്റെ പിടിവിട്ടു പോകാറുള്ളതും അവനോർത്തു.

അതെ ….!

തന്റെ മനസ്സും പിടിവിട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ….  കിടക്കയിൽ ഉറക്കം വരാതെ ഉഴലുമ്പോൾ അവളും ഓർത്തു.

ഭയം എന്ന ഒറ്റ വികാരം കൊണ്ടാണ് വാതിലടച്ചു തഴുതിട്ടത് … കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, ഇന്നവൻ ഒരു സ്പർശനം പോലുമില്ലാതെ തന്നെ നനയിച്ചു കളഞ്ഞു … ഇരുട്ടിൽ, ഒരേ കിടക്കയിൽ അടുത്തു കിടന്നാൽ  എത്ര നിയന്ത്രിച്ചാലും ചിലപ്പോൾ അത് സംഭവിച്ചു പോകുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു …

സാഹചര്യം അനുകൂലം..

അവന്റെ പ്രായം …. തന്റെയും ….

കൗമാരത്തിന്റെ കരുത്തും തിളയ്ക്കുന്ന യൗവ്വനവും കൂടെ ചേർന്നാൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ …

പോരാത്തതിന് നിഷിദ്ധത്തിന്റെ ലഹരിയും …

വിയർക്കും ….

വിയർത്തൊട്ടി ശരീരം പിണയും … പിന്നെ ….. പിന്നെ ……

എത്രയൊക്കെ വേണ്ടായെന്നു വെച്ചാലും  അവൻ തന്നിലേക്ക് കോർക്കും ….

യാ …. റബ്ബേ… !

ഉള്ളുലഞ്ഞവൾ വിളിച്ചു പോയി …

കൈെ  കൊണ്ട് ഒന്നു തടഞ്ഞേക്കാം …

കാൽ കുത്തി ഒന്ന് കുതറിയേക്കാം ….

മാന്തുകയോ പിച്ചുകയോ, ചിലപ്പോൾ ഒരടിയോ താൻ കൊടുത്തേക്കാം …

പക്ഷേ തന്റെ ശരീരം അതാഗ്രഹിക്കുന്നു ….

അവൻ ബലം പ്രയോഗിച്ചേക്കാം …

തന്നേക്കാൾ കായിക ബലം അവനുള്ളതിനാൽ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ പറ്റും…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *