കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

“അയ്യേ…. വഷളൻ….. ” അവൾ മുഖം പൊത്തി. “വൃത്തികെട്ടവൻ… സ്വന്തം ഉമ്മാനോട് പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ… ”

“ഇപ്പൊ നമ്മൾ വൃത്തി കെട്ടവരായി ല്ലേ…. ഇതാണ് സത്യം പറഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ..”

“ഇനി നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും ശ്രദ്ദിച്ചിട്ടെ ഞാൻ ഇറങ്ങൂ…. നീ എവിടെയാ നോക്കുന്നത് എന്നറിയില്ലല്ലോ…. ” അവൾ മകനെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ശ്രദ്ധ എന്റെ മുന്നിൽ മാത്രം മതി മ്മാ…. മെയിൽ ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് ടൈട്ടുള്ള പാർദ്ധയും ഇട്ട് എല്ലാം എക്‌സ്‌പോസ് ചെയ്ത് പോകുന്പോൾ ഒരു ശ്രദ്ധയും വേണ്ട… എന്നിട്ട് നമ്മൾ പറയുമ്പോൾ അത് കുറ്റവും… ”

“അയ്യേ…. ഇച്ചെറുക്കൻ….. എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്… അവൾ ജാള്യത കൊണ്ട് മുഖം നോക്കാതെ അവനെ ഒന്ന് പിച്ചി.

“അമ്മോ….. ചുന്ദരിക്ക് അങ് നാണം വന്നോ….” നബീൽ നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് പോയി..

“നീ പോടാ… ഉമ്മയെ നോക്കീ….”

“ഉമ്മ കാണിച്ചിട്ടല്ലേ…. ഹഹഹ…. ”

“ഇത്രേം വഷളത്തരം ഉള്ള ഒരാളും ഈ ഭൂമിയിൽ വേറെ ഉണ്ടാവില്ല ഉറപ്പാ….” അവൾ ചിരിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ആട്ടെ എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു എന്നിട്ട് എന്നെ കാണാൻ.. അതും കൂടെ പറഞ്ഞോ… ” നസീമയുടെ ഉള്ളിലെ വികാരം അവളുടെ നാവിലൂടെ പുറത്ത് വരാൻ തുടങ്ങി. സ്വന്തം മോനോടാണ് ഇതൊക്കെ പറയുന്നത് എന്നുള്ള ചിന്തയൊന്നും അപ്പോൾ അവളെ അലട്ടിയില്ല…

“സത്യം പറഞ്ഞാൽ കാണാൻ എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്ന് പറയാൻ കഴിയും വിധം ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നില്ല.” നബീൽ നസീമയെ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

“പിന്നേയ്…. നോക്കാത്ത ഒരു മോൻ…. നീ എന്തായാലും നോക്കിക്കാണും… ഉപ്പാന്റെയല്ലേ മോൻ…”

“അതെന്താ ഉപ്പാന്റെ മോൻ… ഉപ്പാക്ക് എല്ലാരേം നോക്കലാണോ. പണി…?”

“അത് കൊണ്ടല്ല… നീ എന്റെ മോനല്ല… ഉപ്പാന്റെ ആണ്… ഇത്ര വഷളൻ മോൻ എനിക്കുണ്ടാവുമോ…. നല്ല കഥ…ഹഹഹ.. ” നസീമ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.

“ആയിക്കോട്ടെ ഇങ്ങള് എന്റെ ഉമ്മയുമല്ല… ഞാൻ നോക്കിയൊന്നും ഇല്ല. പക്ഷെ ഒരാൾ നോക്കുന്നത് കണ്ടു ഇന്ന്…. ”

“അതാരാടാ…. ”

“ആ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിലെ ഒരുത്തൻ… “