പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ മാത്ത്സ് ലെക്ച്ചറർ മിസ്സ് കൃഷ്ണേന്ദു നമ്പ്യാർ ഭയങ്കര സ്ട്രിക്ടാണു. അവർ കല്യാണം കഴിയാത്ത ഒരുമുപ്പത്തഞ്ചുകാരിയാണു. മലയാളി ആണത്രെ. പക്ഷെ അവർ മലയാളം പറഞ്ഞു ഞാൻ ഇതുവരെ കേട്ടിട്ടില്ല. അവരുടെ ക്ളാസ്സിൽ ഒരിക്കൽ വെളിയിലേക്കു നോക്കിയതിനു എനിക്കു ഇമ്പോസിഷൻ എഴുതേണ്ടിവന്നു. കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ ഞാൻ എമ്പോസിഷൻ എഴുതി നാണംകെട്ടു. മിസ്സ് എല്ലാവരെയും ഇങ്ങിനെ വിരട്ടും. അതിനാൽ അവരെ എല്ലവർക്കും ഭയമാണു. വളരെ റിസർവ്ഡ് ആണു. അവർ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണു താമസിക്കുന്നതെങ്കിലും അവരെ മെസ്സിലല്ലാതെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടേയില്ല. അവരുടെ പ്രെസെസൻസു തന്നെ ഞങ്ങളുടെ അടിപൊളിമൂഡു കുളമാക്കുമെന്നതിനാൽ അവർ മെസ്സിലുണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അവർ ഭക്ഷണം കഴിയുന്നതുവരെ മാറി നിൽക്കും.
ഞാനും അപർണ്ണയും കൂടി ഒരു സെക്കന്റ് സാറ്റർഡേ അമ്പലത്തിൽ പോകാനെന്നും പറഞ്ഞു സിനിമക്കു പോയി. സിനിമാ കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയതും കൃഷ്ണേന്ദു നമ്പ്യാരുടെ മുമ്പിൽ!! പോരെ പൂരം!! രണ്ടിനും വാർഡന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ശരിക്കു കിട്ടി. അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം വിനായക ചതുർഥി ആയിരുന്നു. കോളെജും സ്റ്റേറ്റിലും പൊതു ഒഴിവു. പിറ്റേന്നു ഞായറാഴ്ചയും. അതിനാൽ ഞങ്ങൾ അപർണ്ണയുടെ ഒരു റിലേറ്റീവിന്റെ വീട്ടിൽ പോകാൻ പെർമിഷൻ വാങ്ങി അവളുടെ ഹോണ്ടാ ആക്ടിവാ സ്കൂട്ടറിൽ കയറി കറങ്ങാൻ തുടങ്ങി നേരെ മെജസ്റ്റിക് സർക്കിളിൽ പോയി. ഒരു മോർണിങ്ങ് ഷോ അമീർ ഖാന്റെ ഹിന്ദി പടം, കാണാനാണു പോയതു .അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ മോണിങ്ങ്ഷോ മലയാളം പടമാണു. മലയാളം പടമെന്നാൽ നിറയെ തുണ്ടായിരിക്കും പടം ഒന്നും കാണത്തില്ല.
പെണ്ണുങ്ങൾ കയറിയാൽ പ്രശ്നമാകും. ഞങ്ങൾ സിറ്റിയുടെ അൽപ്പം പ്രാന്തപ്രദേശമായ വേറെ ഒരു സ്ഥലത്തെ തിയേറ്ററിൽ ഇതേ പടം ഉണ്ടെന്നു കണ്ടു. അങ്ങോട്ടുവിട്ടു കോറമംഗല എന്ന സ്ഥലമാണത് കമ്പ്യൂട്ടർ ഇൻഡസ്ട്രിയൊക്കെ അവിടെയാണു കൂടുതൽ. കുറെ പോകണം .പക്ഷെ അപർണ്ണ ഹോ? അടിച്ചു പറപ്പിച്ചു. പത്തര ആയപ്പോൾ ആ തിയേറ്ററിൽ എത്തി ശ്ശെട എന്തൊരു ഗ്രഹപ്പിഴ, അവിടെ അതാ ഷക്കീല ചേച്ചി മുലയും തള്ളിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു കൂടെ അനിയത്തി ഹേമയും ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന മുലയും കാട്ടി ചിരിക്കുന്നു. വെളിയിൽ ഒരു ബോർഡും തൂങ്ങുന്നു “ഹൗസ് ഫുള്ള്” ഇനിയെന്തോ ചെയ്യും. ഞങ്ങൾ ബോറടിച്ചു പതുക്കെ വിട്ടു അപ്പോളാണു ഒരു ബൂക് ഷോപ്പിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി തെരുവിന്റെ നടപ്പാതയിലൂടെവാണം വിട്ടപോലെ പോകുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ഞങ്ങളുടെ ശ്രധയിൽ പെട്ടത്.