Posted by മണി ആയപ്പോള് വിക്രമിന്റെ കാര് ഷോപ്പിനു അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു. കടയില് ഉള്ള പെണ്കുട്ടികളും ആണ്കുട്ടികളും ആരാധനയോടെ വില കൂടിയ കാറിലേക്ക് അതീന്നു ഇറങ്ങുന്ന ആളെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്
ദിയ അറിയാതെ മെര്ലിന് പറഞ്ഞത് ഒക്കെ ഓര്ത്തു.
വിക്രം ഒരു ബ്ലാക്ക് കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു റെഡ് ഷര്ട്ടും ബ്ലാക്ക് ജീന്സും ആയിരുന്നു വേഷം. “ഹായ്..ഫ്രണ്ട്സ്…” അവനെല്ലാവരെയും കൈ കാണിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് അഴിച്ചു ദിയയുടെ കണ്ണുകളില് നോക്കി. ദിയക്ക് ഒരു നാണം കലര്ന്ന ചിരി വന്നു. അവളുടെ ഹൃദയമറിയാതെ മൃദു മർമ്മരം പോലെ ഒന്ന് വിങ്ങി….
വിക്രം അധികാരത്തില് ഒരു കസേര എടുത്തു അവരുടെ ഒപ്പം ഇരുന്നു.
“ഇത് ആണോ നിങ്ങളുടെ താവളം…” അവനെല്ലാരോടും ആയി ചോദിച്ചു.
“ഞങ്ങള് പാവങ്ങള്ക്ക് കൂടാനും വല്ല്യ ക്ലബുകള് ഒന്നും ഇല്ലേ..” രാകേഷ് ആണ് പറഞ്ഞത്.
“പോടെ പോടെ ..എല്ലാര്ക്കും ചിലവ് ഇന്ന് എന്റെ വക നമുക്ക് പുറത്തു എവിടേലും ഒന്ന് കറങ്ങാം…..”
ഞങ്ങൾ എപ്പോഴേ റെഡി….മെര്ലിന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു!!
ദിയ അല്പ്പം ചമ്മലോടെ ഇരുന്നതേയുള്ളൂ.
വിക്രമിന്റെ പുതിയ റെഡ് ബെൻസ് കാറിലേക്ക് എല്ലാരും നടന്നു. ബാക്ക് സീറ്റിൽ കയറാന് ഒരുങ്ങിയ ദിയയെ വിക്രം തടഞ്ഞു. “ദിയ ഫ്രെണ്ട് സീറ്റില് പോരൂ ബാക്കില് അവർ ഇരുന്നോട്ടെ..”
മെര്ലിന് അവളെ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കി. ദിയ അല്പം അകൽച്ചയോടു ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. അവള് ആദ്യമായാണ് അതുപോലെയൊരു ബെൻസ് കാറില് കയറുന്നത്. അവനോടുള്ള തന്റെ മനോഭാവത്തില് അവള്പോലും അറിയാതെ ഒരു അയവ് വരുന്നത് ദിയ അറിഞ്ഞു. വിക്രം സിറ്റിയിലെ ഒരു പോര്ഷ് ഐസ്ക്രീം പാര്ലറിനു അടുത്തായി നിര്ത്തി.
“എല്ലാര്ക്കും ഇഷ്ടം ഉള്ളത് ഓര്ഡര് ചെയ്തോ ..” വിക്രം ഉള്ളില് കയറിയപ്പോള് പറഞ്ഞു . “വിക്രം ചേട്ടാ ഇത് സ്ഥിരം ഉണ്ടോ…”നീന ചോദിച്ചു.
“നിനക്കൊന്നും ഇല്ല എന്റെ പെണ്ണിന് ഉണ്ടാകും!!” അവന് ദിയയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
അവിടെ കപ്പിൾസിനു വേണ്ടി മാത്രം ആയി ഒരു ലവ് ഷേയ്പ്പില് ഉള്ള സീറ്റിംഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ആ സീറ്റിംഗ് കൊള്ളാല്ലോ ..നമ്മുക്ക് അവിടെ ഇരിക്കാം ..ഇവന്മാര് ഇവിടെ ഇരുന്നു കഴിക്കട്ടെ…”
“ഹ്മം ഹ്മ്മം ..രാകേഷ് അര്ഥം വച്ച് മൂളി .
വിക്രം ദിയയുടെ സമ്മതം ഒന്ന് ചോദിക്കാതെ നേരെ ആ സീറ്റിംഗ് ലേക്ക് നടന്നു. ദിയ എന്തോ ഓർമയിൽ പിന്നാലെയും.
അവന്റെ ഒപ്പം ചേർന്നിരുന്നിപ്പോൾ ദിയയുടെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിച്ചു. താനിത് എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നു അവൾക്ക് പോലുമറിയല്ലായിരുന്നു.
“ഇന്നലെ രാകേഷ് പറഞ്ഞിട്ട് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കനായില്ലാ അതാ ഞാൻ രാത്രി