ഞാൻ ഒന്ന് നിർത്തി, എല്ലാവരെയും നോക്കി.
“പിന്നെ വെറും കൈയോടെ പോകാൻ പറ്റുമോ? അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും നല്ല ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങി കൊടുക്കണം. നല്ല ഡ്രസ്സ് ഇടണം… അതിനൊക്കെ നല്ല പൈസയാവും.”
അമ്മ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ കൈയുർത്തി തടുത്തു.
“കൂടുതൽ ചോദ്യമൊന്നും വേണ്ട.എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം കാക്കേണ്ടത് എന്റെ ആവശ്യമാണ് അതുകൊണ്ട്… കാശെടുക്ക്!”
എന്റെ ആ ഒഴുക്കൻ മട്ടിലുള്ള മറുപടി കേട്ട് അമ്മ സ്തംഭിച്ചുപോയി. ‘ഇവൻ ഇത് എവിടെക്കൊണ്ടെത്തിക്കും’ എന്നൊരു പേടി അമ്മയുടെ മുഖത്തുണ്ട്.
അമ്മ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു.ഞാൻ കാണാൻ പോവുന്നത് വേറേ ആരെയെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കിൽ ചോദിക്കേണ്ട താമസം എന്നേ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയേനെ, എന്നാൽ കക്ഷി നമ്മടെ അനു ചൈതന്യയായത് ക്കൊണ്ട് റിസ്ക് എടുക്കാൻ അമ്മക്കോ അച്ഛനോ ബാക്കിയുള്ളവർക്കോ സാധിക്കില്ല…
കുറച്ചു നേരത്തേ ആലോചനക്കൊടുവിൽ അമ്മ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
“ഒരു ലക്ഷമൊന്നും കയ്യിലില്ല… വേണമെങ്കിൽ ഒരു അമ്പതിനായിരം തരാം. അതും പറഞ്ഞ് ഇനി ചോദിച്ചുകൊണ്ട് വന്നേക്കരുത്.”
അമ്മ താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ മുഖം വെട്ടിച്ച് പറഞ്ഞു.
യെസ്…!!’
തള്ള വിശ്വസിച്ചു! ഡോക്ടർ അന്നെന്നേ ഉള്ളു തള്ളക്ക് ബുദ്ധിയില്ല..
സംഗതി വർക്ഔട് ആയെങ്കിലും തൽക്കാലത്തേക്ക് ഗൗരവം വിടാൻ നിൽക്കേണ്ട..
“മ്മ്… തൽക്കാലം അത് മതി. ബാക്കി നമുക്ക് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം.”
ചേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും ഇപ്പോഴും അന്തംവിട്ട് നിൽക്കുകയാണ്.