കാരണം, ആ സൗന്ദര്യം… ആ തന്റേടം… അത് ഏതൊരു ആണിന്റെയും സ്വപ്നമാണ്. അവളെപ്പോലൊരു പെണ്ണ് കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ജീവിതം സ്വർഗ്ഗമായേനെ.
പക്ഷേ ഇത്…
ഇത് നടക്കേണ്ടതല്ല. ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള അന്തരം. ആ പണക്കൊഴുപ്പും എന്റെ ഇല്ലായ്മയും തമ്മിൽ ഒരിക്കലും ചേരില്ല. പ്രേമം കണ്ണില്ലാത്തതാവാം, പക്ഷെ ജീവിതത്തിന് കണ്ണും കാതും ഒക്കെ വേണം. ഭാവിയിൽ അത് വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.എല്ലാം ചോദ്യചിഹ്നമാകും.
വേണ്ട അഭിമന്യു… മോഹിക്കരുത്. നിനക്ക് വിധിച്ചതല്ല അത്.
ആ ചിന്തയോടെ, ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞുകിടന്നു. മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട്…
ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞ ശേഷം ഞാൻ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു, വാട്സാപ്പ് തുറന്നു.
‘Anu Chaithanya’
ആ പേരിലേക്ക് കുറച്ചു നേരം നോക്കിയ ശേഷം ഒട്ടും താമസിക്കാതെ ഞാൻ ടൈപ്പ് ചെയ്തു തുടങ്ങി…:
“Today 5 PM. Grand Hyatt, Bolgatty. Coffee Shop.”
മെസ്സേജ് അയച്ച് ബ്ലൂ ടിക്ക് വീഴുന്നത് വരെ നോക്കിയിരുന്നു. അവൾ കണ്ടു. മറുപടിയൊന്നും വന്നില്ല, സമ്മതം എന്ന് കരുതിയാൽ മതി.
പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ പ്രൊഫൈൽ പിക്ചറിലേക്ക് (DP) എന്റെ കണ്ണുടക്കിയത്. ഞാൻ അതൊന്ന് സൂം ചെയ്തു നോക്കി. സ്വന്തം ഫോട്ടോയോ പൂച്ചക്കുട്ടിയുടെ ചിത്രമോ ഒന്നുമല്ല.
കത്തിയെരിയുന്ന ഒരു ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ്!
കറുത്ത പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു റോസാപ്പൂവ്. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കൗതുകം തോന്നി. പണക്കാരിയാണെങ്കിലും എന്തോ സങ്കടം ഉള്ളിലിരിപ്പുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.