അവൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ആ ചിത്രം എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
“അവൾ വിചാരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നേ രണ്ട് ചീത്തയും പറഞ്ഞ് പോകാമായിരുന്നു. പക്ഷെ അവൾ നിന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു. നീ കാട്ടിക്കൂട്ടിയ കോപ്രായങ്ങൾ ഒക്കെ സഹിച്ചു. എന്തിനാണെന്ന് അറിയാമോ? അത് നിന്നേ ഇഷ്ട്ടമായത്ക്കൊണ്ടല്ലേ?. പണമുള്ളവർക്ക് പണം വെറും പേപ്പറാണ് അഭി… പക്ഷേ അവൾ നോക്കുന്നത് മനസ്സാണ്. ആ മനസ്സ് നീ കാണാതെ പോകരുത്….”
സാധാരണ കിരൺ ഇങ്ങനെ ഒന്നും സംസാരിക്കാത്ത ആളാണ് പക്ഷേ അവന്റെ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ തറച്ചുപോവുകയാണ്…
“പിന്നെ നീ പേടിക്കുന്നത് പണത്തെയാണോ? എടാ, നാളെ നിനക്ക് ജോലി കിട്ടും. നീയും പൈസ ഉണ്ടാക്കും. പക്ഷെ സ്നേഹം… അത് കാശ് കൊടുത്താൽ കിട്ടുമോടാ? നിന്റെ കോലം കണ്ടിട്ടും അവൾ അത്രയും വിലപ്പിടിപ്പുള്ള കാറിൽ നിന്നേ കയറ്റിയില്ലേ. എല്ലാം നിന്റെ അഭിനയമാണെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും അവൾ അതിനെല്ലാം നിന്ന് തന്നില്ലേ… അത്രയൊക്കെ മതിയട ഒരാണിന് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സന്തോഷിക്കാൻ…”
കിരണിന്റെ ഓരോ വാക്കും എന്റെ മനസ്സിലെ ഇരുട്ട് മാറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ശരിയാണല്ലോ… അവൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ എത്രയോ വലിയ പണക്കാരെ കല്യാണം കഴിക്കാമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത് എന്നെയാണ്. ഈ അഭിമന്യുവിനെ!
എന്റെ മനസ്സിൽ അനു ചൈതന്യയുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഇത്തവണപണക്കാരിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലല്ല, മറിച്ച് എന്റെ ജീവിതസഖിയായി, എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയായി. അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു താലി… അവളുടെ മുഖത്ത് ആ ചിരി…