മകന്റെ കൂട്ടുകാരൻ [𝕾𝖒𝖎𝖙𝖍𝖆]

“ഒരു മണി വരെയോ?”

പാത്രം തേച്ചു കഴുകുന്നതിനിടയിൽ അഫ്രീൻ ചോദിച്ചു.

“അതിന് ഫലോം ഉണ്ടല്ലോ! ടോപ്പറല്ലേ ഫർഹാൻ!”

അക്ഷയ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

അഫ്രീൻ അഭിമാനത്തോടെ മകനെ നോക്കി.

“അയ്യോ ഉമ്മ അതൊന്നും കഴുകണ്ട!”

അഫ്രീൻറെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അക്ഷയ് വിലക്കി.

അവന്റെ കൈകൾ അഫ്രീൻറെ വിരലുകളെ അമർത്തുന്നത് ഫർഹാൻ കണ്ടു.

“ഹ്മ്മ്? എന്താ?”

അഫ്രീൻ അവനെ ചോദ്യരൂപത്തിൽ നോക്കി.

“ഉമ്മാടെ വിരലും നഖങ്ങളും ഒക്കെ എന്ത് രസാ കാണാൻ!”

അവരുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് കൈകൾ മാറ്റാതെ അവരോട് ചേർന്ന് നിന്ന് അക്ഷയ് പറഞ്ഞു.

“അതൊക്കെ ചീത്തയാകും!”

അവൻ അവളുടെ വിരലുകളിൽ തഴുകുന്നുണ്ടോ?

ഫർഹാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

“ഇത് കണ്ടോ?”

ഫർഹാന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് അക്ഷയ് അവളോട് പറഞ്ഞു.

“സ്വന്തം മോനാ ഫർഹാൻ! എന്നിട്ടും എന്ത് കൊതിയോടെയാ അവൻ ഉമ്മാടെ വിരലിലേക്ക് നോക്കുന്നെ!”

ച്ചെ!

ഫർഹാൻ നോട്ടം മാറ്റി.

“വിടെടാ ഒന്ന്!

അക്ഷയുടെ പിടി വിടുവിച്ച് അഫ്രീൻ പറഞ്ഞു.

“കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മയോട് അത്രേം സ്നേഹം ഉണ്ടാരുന്നേൽ നേരത്തെ എല്ലാം കഴുകിവെക്കാനാരുന്നു!”

അക്ഷയ് അഫ്രീനോട് മുട്ടിയുരുമ്മിയാണോ നിൽക്കുന്നെ?

വീണ്ടും ഫർഹാന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് നീണ്ടു.

“നോക്ക്യേ ഉമ്മാ!”

ഫർഹാന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് അക്ഷയ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.