കുസൃതി പറഞ്ഞെങ്കിലും കുഞ്ഞിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ കാണാനുള്ള അങ്ങേ അറ്റത്തെ കൊതിയാണ് രമ്യയെ അങ്ങനെ പറയാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്…
” പറഞ്ഞത് ന്യായമാ… ഞാൻ കാണിക്കാനും തയാറാണ്.. പക്ഷേ… ഉറയിൽ നിന്നും ഊരിയാൽ ഉദ്ദേശം നടത്തിയേ… തിരിച്ച് കേറു…”
കൗശികിന്റെ ന്യായമായ ഒത്തുതീർപ്പ് നിർദ്ദേശം മുന്നോട്ട് വച്ചു..
രമ്യയെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായി കൗശികിന്റെ വ്യവസ്ഥ… മധുരിച്ചിട്ട് തുപ്പാനും വയ്യ… കയ്ച്ചിട്ട് ഇറക്കാനും വയ്യ… എന്ന അവസ്ഥയിലായി രമ്യ…
കുഞ്ഞിന്റെ മുഴുത്ത ലഗാൻ കാണാനുള്ള കൊതി മൂലം വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കാനും വയ്യ… അതും അങ്ങു ന്നിനെ വെല്ലുന്ന ലഗാൻ!
വല്ലാത്ത ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ പെട്ടത് പോലെയായി രമ്യ…
“എന്ത് പറയുന്നു… കാണണ്ടേ?”
മടക്കി കുത്തിയ കള്ളിമുണ്ടിന് മുൻവശം അമർത്തി തടവി കൗശിക് ചോദിച്ചു
“കുഞ്ഞ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ… ഞാനെന്ത് പറയും?”
എങ്ങും തൊടാതെ രമ്യ മൊഴിഞ്ഞു, വേണ്ടണം മട്ടിൽ
” ഓ…ഞാൻ പറയുമ്പോഴല്ലേ ഡിമാന്റ്…?”
കൗശിക് അർത്ഥം വച്ച് പറഞ്ഞു