മാത്തുക്കുട്ടി തല തിരിച്ച് നാൻസിയെ ഒന്ന് നോക്കി. അവൾ തന്നെ കളിയാക്കുന്നതാണോ..?
“എന്റെ നാൻസീ… നീ വെറുതേ ആളെ വടിയാക്കല്ലേ… എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആര്….? അതും മണിമലയിൽ… ? “
മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് എന്തോ ഒരു താൽപര്യം തോന്നി.
“ഒരാളല്ല മാത്തുക്കുട്ടീ…രണ്ട്പേരുണ്ട്.. അവര് തമ്മിൽ തർക്കമാ… ആര് മാത്തുക്കുട്ടിയെ പ്രേമിക്കണമെന്ന്… “
നാൻസി ചെറിയൊരു സൂചന കൊടുത്തു.
അവന് അൽഭുതമായി. തന്നെ പ്രേമിക്കാൻ രണ്ട് പേര് തമ്മിൽ തർക്കമോ… കർത്താവേ… ആരാണത്… ?
നാൻസി സൈഡിൽ നിന്നും സൗമ്യയെ ഒന്നുകൂടി തള്ളി. അവൾ അൽപം കൂടി നീങ്ങി. ഇപ്പോൾ മാത്തുക്കുട്ടിയെ തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിലാണ്.
അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകൾ സാരിക്കടിയിൽ പരന്ന് കിടക്കുന്നത് അവനിടക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ഗിയർ മാറ്റുമ്പോ അറിയാതെയെങ്കിലും അവന്റ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടയിൽ സ്പർശിക്കുന്നുണ്ട്.
മാത്തുക്കുട്ടിക്കിപ്പോ എന്തൊക്കെയോ ചെറുതായി മനസിലാവുന്നുണ്ട്.
മണിമലയിലെ ഏറ്റവും വലിയ സുന്ദരികളാണ് നാൻസിയും, സൗമ്യയും. പലപ്പോഴും അവരെ താൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. അവരെ പ്രേമിക്കാനും കാമിക്കാനും തോന്നിയിട്ടുമുണ്ട്.
പക്ഷേ രണ്ടും തന്റേടികളാണ്. താനങ്ങോട്ട് ചെന്ന് മുട്ടിയാ ചിലപ്പോ തല്ല് കിട്ടും..അത് കൊണ്ട് മാറിനിന്നതാ..
“ദേ.. നാൻസീ… വെറുതേ ഇല്ലാവചനം പറയരുത്… പിന്നേ… എന്നെ പ്രേമിക്കാൻ മണിമലയിൽ ക്യൂ നിൽക്കുകയല്ലേ പെണ്ണുങ്ങൾ..ആണോടീ സൗമ്യേ… ?”
“ക്യൂ നിൽക്കുന്നുണ്ടോന്ന് എനിക്കറിയില്ല… പക്ഷേ ചെറിയൊരു ക്യൂ ഉണ്ട്..അതിൽ രണ്ട് പേരേ ഉള്ളൂ.. ഒരാളുടെ പേര് നാൻസി, മറ്റേയാൾ സൗമ്യ..ഇത്രയേ എനിക്കറിയൂ…”