മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 12 [സ്പൾബർ]

Posted by

നാൻസിയും ഒട്ടും മോശമല്ല.പക്ഷേ, അവൾക്ക് മാദകത്വമാണ് കൂടുതൽ. എപ്പോഴും കാമം കത്തുന്ന മുഖം.. ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാൽ അവളെ കിട്ടുമെന്നറിയാം. സാഹചര്യം ഒത്ത് വരാത്തത് കൊണ്ട് ശ്രമിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രം.

രണ്ട് പൂറികളും ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.
ഏതായാലും അവർ തന്നെയാണല്ലോ കണ്ടെത്തിയത്.
രണ്ടാൾക്കും തന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാണെന്ന്.. തന്നെ പ്രേമിക്കാൻ രണ്ടാളും തമ്മിൽ മത്സരമാണെന്ന്.

ആർക്കെങ്കിലും ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ എന്ന് മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് തോന്നി. സമയം നോക്കിയപ്പോ പത്ത് മണിയായിട്ടുണ്ട്.ഇനിയിപ്പോ വേണ്ട. നാളെ നോക്കാം.
അൽപം മുൻപ് വാണമടിച്ചതാണെങ്കിലും കുണ്ണ ഇപ്പഴും കമ്പിയാണ്. തുമ്പിൽ പൊടിഞ്ഞ് വന്ന നനവ് കൂട്ടി അവൻ കുണ്ണ പിടിച്ച് പതിയെ നീട്ടിയുഴിഞ്ഞു.

🌹🌹🌹

മൊബൈൽ ബെല്ലടിച്ചതും നാൻസി ചാടിയെടുത്തു..
ഇച്ചായൻ…

“ഹലോ… ഇച്ചായാ… എത്ര നേരമായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു… ഇച്ചായനെവിടെയാ… ?”

ഫോണെടുത്തതേ നാൻസി ചോദിച്ചു.

“ഒരു കൂട്ടുകാരൻ വിളിക്കുകയായിരുന്നെടീ… അവനൊന്ന് ഫോൺ വെക്കണ്ടേ… ?
നേരം പത്ത് കഴിഞ്ഞു. രണ്ടാളും പതിയെ ഇറങ്ങി നടന്നോ… ഞാനിവിടെയുണ്ട്… പിന്നേയ്, നന്നായിശ്രദ്ധിക്കണം കെട്ടോ… ഒരു കുഞ്ഞ് പോലും കാണരുത്… ”

ഇത് അങ്ങേയറ്റത്തെ റിസ്ക്കാണെന്ന് ടോണിക്കറിയാം.. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ മണിമലയിൽ നിന്നും കെട്ട് കെട്ടേണ്ടിവരും.
ഏതായാലും വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണം.

“ഞങ്ങൾ ദേ എത്തി ഇച്ചായാ…”

നാൻസി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെച്ചു.

“സൗമ്യേ… വാതില് പൂട്ട്.. ലൈറ്റും ഓഫാക്കിക്കോ… ഇച്ചായൻ അവിടെ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്… “

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *