Posted by
അവളുടെ കണ്ണുനീരിന്റെയും ശ്വാസത്തിന്റെയും ചൂട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു
എനിക്കറിയില്ല എനിക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന്,,, ഒരു കരച്ചിലിന്റെ തുടക്കം എന്നോണം ചെറു വിതുമ്പലോടെയാണ് അവൾ സംസാരം തുടർന്നത്,,,
പക്ഷേ ഇയാൾ,,, ഈ ഡോക്ടർ,,, എനിക്കെന്തോ ഇതുവരെ ആരോടും തോന്നാത്ത,,,,
ഐ ആം സോറി,,,
പറഞ്ഞുതീരുന്നതിനു മുമ്പേ,,
അവളുടെ കരച്ചിൽ പെട്ടെന്ന് ശക്തമായി,,,
മേഘങ്ങൾ വല്ലാതെ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും
ഒടുവിൽ അടർന്നു പൊഴിഞ്ഞ ഒരു മഴപോലെ!!
അത് ഒരു സാധാരണ കരച്ചിൽ അല്ലായിരുന്നു,,, അവളുടെ ഉള്ളിൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി പുകയിച്ചിരുന്ന കറുത്തമേഘങ്ങൾ ഒറ്റ നിമിഷത്തിൽ പൊട്ടി പൊഴിഞ്ഞതുപോലെ.
അവളുടെ കരച്ചിലിന്റെ പ്രകമ്പനങ്ങൾ
എന്റെ നെഞ്ചിൽ വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞു—
ഓരോ വിറയലും,
ഓരോ താളവും,
അവളുടെ ഉള്ളിലെ പൊട്ടിപ്പൊങ്ങിയ പ്രളയത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനിയെന്നപോലെ.
അവൾ അടക്കി വച്ചിരുന്ന
എല്ലാ വേദനയും
എല്ലാ ചിന്തയും
എല്ലാ ആശങ്കയും
ഒന്നൊന്നായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകട്ടെ…
എന്നൊരു നിമിഷചിന്ത
എന്റെ മനസിൽ കൂടി കടന്നു.
ഞാൻ ഒന്നുമൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.
ഒന്നും തടഞ്ഞില്ല.
പകരം,
പതിയെ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തലോടിക്കൊണ്ട്, എന്റെ നെഞ്ചിലേക്കു കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു!!,
ഉള്ളിലെ പ്രളയത്തിന് അവസാനം വരാൻ,,, ആ ‘മഴ’ മുഴുവനായും പെയ്തുതീരട്ടെ എന്ന് കരുതി അവൾക്ക് കരഞ്ഞുതീർക്കാൻ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും വഴിമാറിനിന്നു!!
ഇന്ന് അവൾ പറഞ്ഞത് കുറച്ചേ ഉള്ളൂ…