ഞാൻ ആതുവിന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് വിളിച്ചു.
“മോളെ ആതു.. ”
എന്റെ ശബ്ദം തിരിച്ചു അറിഞ്ഞിട്ടോ എന്തോ. അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല കിച്ചു ഏട്ടാ. ഞാൻ ചേച്ചിയെ കൊല്ലാൻ നോക്കിയിട്ടില്ല. ഞാൻ തള്ളിയിട്ടിട്ടില്ല കിച്ചു ഏട്ടാ. എന്റെ ചേച്ചിയെ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല കിച്ചു ഏട്ടാ.”
അത് കേട്ട് എനിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു. എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ എന്റെ ഗൽബി പൊട്ടി കരഞ്ഞു. ഫരിയും വിതുമ്പി.
ഞാൻ ആതുവിനെ കോരിയെടുത്തു പുറത്തേക്ക് ഓടി. ഓടുന്നതിനിടയിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“ഗൽബി വാ..”
എന്റെ കൂടെ ഗൽബിയും ഓടി വന്നു. അവളുടെ പിറകെ ഫരിയും ഇന്ദുവും.
ഗൽബി വേഗം കാറിന്റെ പിന്നിലെ ഡോർ തുറന്ന് പിടിച്ചു. ഞാൻ ആതുവിനെ ആ സീറ്റിൽ കിടത്തി. ഗൽബി വേഗം സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് ആതുവിന്റെ തല എടുത്തു മടിയിൽ വെച്ചു.
ഞാൻ ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നിട്ട് ഫരിയെ വിളിച്ചു.
” ഫരീ.. ”
അത് കേട്ട് ഫരി വേഗം കാറിന്റെ മുന്നിലെ ഡോർ തുറക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഫരി…. ഇന്ദു… ഇന്ദുവിനെ നോക്കിക്കോണം. എപ്പോഴും ഇന്ദുവിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകണം.. ഞാൻ വിളിച്ചോളാം. ”
അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ കാർ സ്പീഡിൽ ഓടിച്ചു പോയി. നേരത്തെ എത്തിയതിനേക്കാളും വേഗത്തിൽ അതേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. എത്തിയ ഉടനെ ആതുവിനെയും എടുത്തു എമർജൻസി കെയർ യൂണിറ്റിലേക്ക് ഓടി.
പെട്ടന്ന് തന്നെ ഡോക്ടർ മാർ വന്നു ആതുവിനെ നോക്കി. ആതുവിന് ഡ്രിപ്പ് ഇട്ടു. കൂടെ ഇഞ്ചക്ഷൻ എടുത്തു. ഗൽബി അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ നിന്നു. ഞാനും അവളെ കിടത്തിയ കട്ടിലിൽ അവളുടെ കാലിന്റെ അടുത്തായി ഇരുന്നു.